آن جانب كه غلامان ايستاده بودند ، پديد نبودند . و مرا گفت : مرو تا برخيزم . و چندانى از هش برفته بود كه سه وقت نماز از او درگذشت . چون برخاست از من پرسيد كه چه وقت است ؟ گفتم فلان وقت . وضو بساخت و نمازها را قضا كرد . چون فارغ گشت ، من از او پرسيدم كه ترا چه افتاد ؟ گفت چون او پاى به سرا درنهاد ، اژدهايى ديدم كه يك لب بر زبر صفه نهاد و يك لب بر زير صفه و به زبان فصيح مرا گفت : اگر تو او را بيازارى يا رنجى رسانى ترا با صفه به هم فروبرم . بعد على و الحسن و الحسين رضى الله عنهم اجمعين .
اما على بن ابى طالب كرم الله وجهه سر عارفان است و همه امت را اتفاق است كه على ابو طالب را انفاس پيغمبران است . و او را سخنانى است كه پيش از او كس نگفته است و پس از او كس مثل آن نياورده است كه روزى بر منبر آمده بود گفت : سلونى عما دون العرش فانما بين الجوانح علما جما هذا لعاب [ 53 ب ] رسول الله صلى الله عليه فى فمى هذا ما زقني رسول الله زقا زقا فو الذى نفسى بيده لو اذن للتورية و الانجيل ان يتكلما لوضعت و سادة فاخبرت بما فيهما فصدقا نى على ذلك و كان فى المجلس رجل يقال له دعلب اليمانى . فقال ادعى هذا الرجل دعوا عريضا لافضحنه فقام فقال اسأل قال ويلك سئل تفقها و لا تسئل تعنتا فقال انت حملتنى على ذلك هل رايت ربك يا على قال ما كنت لاعبد ربا لم اره قال كيف رايته فقال لم تره العيون بمشاهدة العيان و لكن رأته القلوب بحقايق الايقان الها واحدا لا شريك له احد لا ثانى له فرد لا مثل له لا يحويه مكان و لا يداوله زمان لا يدرك الحواس و لا يقاس بالناس فصاح دعلب و سقط مغشيا عليه فلما افاق قال عاهدت الله تعالى ان لا اسأل بعد هذا تعنتا .
فقال امير المؤمنين على بن ابى طالب هذا ان كان الامر اليك .
و اما حسن بن على ، از معاملات او حرفى بگوييم . او را شش بار زهر دادند . پنج بار در او كار نكرد ، و بار ششم كار كرد . حسين بن على به بالين او آمد و گفت : يا برادر ، اگر دانى كه ترا زهر كه داده است مرا خبر ده تا اگر ترا كارى افتد خصمى كنم ! گفت : اى برادر ،
شرح التعرف لمذهب التصوف ( فارسى ) — صفحة 199
مساهمون: محمد روشن
ص١٩٩