بپاىكردن اساس تا نصيب خويش از دو اصل روحانى نيابد و اندر مرتبت ناطق نيايد و مرتبت ناطق آنست كه مر آن تائيد را تأليف تواند كردن بخلق بگفتار و آن كتاب و شريعت باشد ، و همچنين بر كسى كه دويست درم سيم ندارد زكات نيست يعنى كه مر اساس را روا نيست بپاىكردن پنج حدّ جسمانى تا نصيب خويش اندر مرتبت تأويل از عقل و نفس بتمامى نيابد ، و هركه دويست درم سيم دارد برو صدقه حرامست بلكه مرو را واجب است صدقه دادن معنيش آنست كه هركه از دو اصل روحانى تأييد يافت حرام شد برو از كسى سخن شنيدن اندر دين بلكه برو واجب است مر خلق را شنوانيدن تا ديگران بد و پاك شوند و آن از وى زكات باشد ، و نيست بر كسى كه بيست مثقال زر يا دويست درم سيم دارد زكات تا سال برو نگذرد معنيش آنست كه تا شريعت ناطق و تأويل اساس بكمال نرسد ظاهر و باطن خويش پديد نميكند و السّلام .
گفتار سىام اندر زكات ستوران و تأويل آن
گوئيم بتوفيق ايزد سبحانه و تعالى كه بر سه نوع حيوان زكات واجب است چون اشتر و گاو و گوسفند ، و اين سه نوع حيوان دليل است بر سه حدّ بزرگ اندر دين چون ناطق و اساس و امام كه اين سه نوع تن از خلق زنده گشتند « 1 » و بدان زندگى از روح القدس بهره يافتند « 2 » و هرگز نميرند ، و ما بيان اين سه نوع صدقات بگوئيم « 3 » ، اندر صدقهء اشتر گوئيم كه اشتر دليل است بر ناطق عليه السّلام كه
هامش
( 1 ) نخ : گشتن .
( 2 ) نخ : يافتن .
( 3 ) نخ : بگويم .