خفتن نهاد چهار ركعت پيش از فريضه و دو ركعت پس از فريضه و سنّت ، و يك ركعت بماند آن را به دو پاره كرد پس از وتر [ و ] مر آن يك ركعت را از جملهء نوزده ركعت تطوّع نشسته بكرد و بفرمود تا يك ركعت باشد و گفت :
ركعتان من جلوس به غير علّة تقومان بركعة من قيام دو ركعت نماز نشستهء بىبهانه بيك ركعت نماز ايستاده باشد ، و آن دوازده ركعت باقى را شب فرمودند چنان كه رسول عليه السّلام گفت :
عليكم بصلاة اللّيل ثلاث مرّات گفت دوازده ركعت باقى يعنى از جملهء سى و يك ركعت تطوّع كه نوزده از آن قسمت يافته بر نماز مكّهى بر شما باد به نماز شب سه بار [ يعنى ] سه بار بگفت ، پس نماز پيشين به چهار منزلت آمده است دو ركعت فريضه و دو ركعت مقرونه و شش ركعت سنّت و چهار ركعت تطوّع ، و نماز ديگر سه منزلت آمد دو ركعت فريضه و دو ركعت مقرونه و چهار ركعت تطوّع ، و نماز شام به چهار منزلت آمد دو ركعت فريضه و يك ركعت مقرونه و دو ركعت سنّت و چهار ركعت تطوّع پس از فريضه ، و نماز خفتن چهار منزلت آمد دو ركعت فريضه دو ركعت مقرونه و دو ركعت سنّت و شش « 1 » ركعت تطوّع چهار ركعت پيش از فريضه و دو ركعت پس از سنّت ، و وتر سه ركعت است ، و آن يك ركعت پس از وتر كه نشسته دو ركعت خوانند تطوّع است ، و پس از همه نمازها نماز بامداد به دو منزلت آمد دو ركعت فريضه و دو ركعت سنّت ، و نماز شب بيك منزلت آمد و آن تطوّع است ، و از جملهء پنجاه و يك « 2 » ركعت نماز سى و دو
هامش
( 1 ) نخ : هفت .
( 2 ) كذا فى نخ ، و ظاهرا صواب « شصت و سه » است بجاى « پنجاه و يك » چه واضح است كه سى و دو و سى و يك شصت و سه مىشود نه پنجاه و يك ، و سابق نيز در دو سه سطر اخير گفتار بيستم گفت كه : « جملهء نمازها آنچه مؤمنان مخلص گزارند اندر شبانه روزى شصت