مواقيت على خمسة اوجه و ثلاث جهات گفت هديه « 1 » يافتم پنج وقت نماز را و بدادندم آنچه ندادند هيچ پيغمبر را پيش از من و آن پنج نماز است به پنج وقت و به پنج روى اندر سه جهت ، و پنج وقت نماز يكى نماز بامداد و يكى نماز پيشين و سوّيم نماز ديگر و چهارم نماز شام و پنجم نماز خفتن و وقتهاى آن پيش ازين شرح كرديم و سه جهت آنست كه نماز يا فريضه يا سنّت يا تطوّع است ، گوئيم كه فرود آمدن به پنج بار بوده است چهار ازو مكّهى « 2 » بوده است و يكى مدنى و آنچه مكّهى بوده است بچار دفعت سى و دو ركعت آمد ده ركعت فريضه است و هفت ركعت مقرونه ، و دوازده ركعت سنّت است و سه ركعت وتر است كه او را رسول عليه السّلام ختم خوانده است ، و رسول عليه السّلام نخست نماز كه بكرد نماز پيشين بود بفرمان خداى تعالى پس « 3 » از گذشتن شش ساعت از روز ، اندر هفتم ساعت آن دو ركعت بود ، باز نماز ديگر كرد دو ركعت پس از گذشتن نه ساعت از روز ، باز نماز شام كرد اندر نخستين ساعت از شب دو ركعت ، و پس از آن نماز خفتن كرد پس از دو ساعت از شب ، و بعد از آن نماز بامداد كرد بميان شب و روز و آن را مخروجه « 4 » خوانند يعنى آميخته و گفت بينند آن را فرشتگان شب و روز دو ركعت ، و نخست اين ده ركعت كرد اندر پنج وقت ، پس از آن بروزگارى ايزد تعالى بفرمود هفت ركعت ديگر و رسول عليه السّلام جزاى آن مر مطيعان خويش را
هامش
( 1 ) كذا فى نخ ، و محتمل است نيز كه « هدايه » باشد ،
( 2 ) كذا فى نخ فى جميع المواضع ، يعنى « مكّهى » بجاى « مكّى » و چون اين هيئت غريب در همه جا در اصل نسخه مطّرد است ما نيز براى حفظ اصالت املاهاى اصل نسخه همين هيئت را همه جا محفوظ داشتيم مانند آنكه در « كليمه » بجاى « كلمه » و « قامت » بجاى « اقامت » و غير ذلك همه جا همين نكته را مرعى داشتهايم .
( 3 ) نخ :
پيش .
( 4 ) كذا فى نخ ، ( ممزوجه ) .