چون خاتم انبيا قدم به عرصهء شهود گذارد ، مصدّق نبوّت عيسى و كامل كنندهء احكام انجيل بود ؛ ما بين ائمّهء اطهار كه اوصياى آن حضرت بودند تا زمان جناب حجّت ابدا اختلاف ظاهر نشد . همگى مصدّق يكديگر بودند . . . و فتنهء عظيمى در اسلام حادث شده است كه فريقين در صدد اذيّت و آزار و قتل و نهب يكديگر برآمدهاند . رفع اين عمل به عهدهء علما است كه تعصّب جاهلانه را از خود سلب نموده ، حتّى المقدور از روى آيات قرآن كه اطاعت امرش مقبول و مطبوع فريقين است ، تمييز حقّ از باطل بدهند ، مشروط به اينكه در اصول مذهب و حقّيت اوليا با هم صحبت كنند ، منازعه كه در فروع دارند به ميان نياورند . . . قال اللّه تعالى :
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَ لا تَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلًا إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً
إلى آخر الآية .
لبّ معنى آيه اين است كه خداى تعالى امر به عدل و احسان و ايتاى ذى القربى - كه اهل البيت و آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هستند - مىنمايد و معنى عدل وضع شىء در موضوع له است .
خلاصهء معنى اينچنين است كه رياست حقّه كه خداى تعالى به محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - داده است ، او را در ذى القربى برقرار بداريد و از عترت اطهار منصرف نكنيد و اين عهدى را كه در ولايت آل محمّد معاهده نمودهايد و خداى را گواه گرفتهايد نقض ننماييد و با معاندين اهل البيت كه فحشا و منكر و نفى تعبير به آنها شده است ، در تخريب بيوت رسالت متّفق نشويد و در آخر كار