ذكر شود با « فى » استعمال بايد بشود ، مثل كلمهء « النجاة فى الصدق » [ 108 ] و « الإمامة فى ذرّيته » و « الشفاء فى تربته » و « الشجاعة فى العرب » و قس على هذا وقتىكه نسبت به اشخاص داده بشود ، آنوقت يا « من » مذكور خواهد شد ، مثل « الأئمّة من ذرّيته » و « النبىّ من العرب » و « الخلفاء من قريش » ؛ چون كه در حديث مذكور « الخلافة من قريش » ؛ است ، بايد يقين در تحريف او نمود و حكم صريح كرد كه اين حديث يا « الخلاف من قريش » و يا « المخالفة من قريش » بوده است ؛ و ملتفت اين نشدهاند كه كلمهء « من » را تبديل به كلمهء « فى » بكنند تا بحث وارد نيايد . . .
در كتاب محاضرة الأبرار تأليف محيى الدين مكّى ملاحظه شد كه اسم ابا بكر در زمان جاهليت و بحبوحهء كافرى كه بتپرستى كيش و شعار اعراب مكّه بود ، « عبد ربّ الكعبة » بوده است و او را به اين اسم مىخواندند [ 109 ] . . . كه در كفر و در اسلام هيچ مولودى موسوم به اسمى كه به اين شدّت غير مأنوس باشد نشده است و اگر آنها به ربّ كعبه معتقد بودند ، سجدهء لات و عزّى معنى نداشت .
احتمال دارد كه در جاهليت اسم ابا بكر عبد اللّات و العزّى بوده است . محيى الدين ضبط كرده در كنيهء ابو قحافه كه نگفته است ابى قحافه را در جاهليت ابى عبد ربّ الكعبة خطاب مىنمودند . چون در مناقب علىّ بن ابى طالب گفته شده است كه : « لم يشرك باللّه طرفة عين » و كسر اصنام در خانهء كعبه به دست مبارك معجز نماى مشكلگشاى حضرت مظهر العجائب ، علىّ بن ابى طالب - عليه السلام - . . .
و الحاصل : . . . ادّعاى خلافت ابا بكر بدتر از ادّعاى الوهيّت فرعون بود . زيرا
هادى المضلين ( در علم كلام ) ( فارسى ) — صفحة 184
مساهمون: ملا هادي السبزواري
ص١٨٤