آزمودم مرگ من در زندگيست * چون رهم زين زندگى پايندگيست
آنكه او تن را بدينسان پى كند * حرص ميرى و خلافت كى كند
از مذاكرهء اين مطالب معلوم و محقّق گرديد كه ائمّهء اطهار ، شاهد بر خلق اوّلين و آخريناند و غفلت شاهد از مشهود جايز نيست ؛ و به همين دليل علم آنها در مجموع كاينات ، علم حضورى است . در زيارت آنها گفته مىشود : « أشهد أنّك تسمع كلامى و تردّ سلامى و تشهد مقامى . » همين مضامين به اعلى صوت شهادت مىدهند كه ائمّهء اطهار بر ما سوى اللّه محيط و صاحب رتبهء « يا من لا يشغله شأن عن شأن » [ 92 ] هستند و ايشان مذاكره شدهاند به نداى « يا من ينادى من كلّ فجّ عميق بألسنة شتّى و لغات مختلفة و حوائج اخرى . » [ 93 ]
و ايشان وجه اللّه هستند كه هرگز فانى نخواهند شد ، چنانچه فرموده است :
كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
و در زيارت آنها گفته مىشود : « السلام على اسم اللّه الرضىّ و وجه المضىّ و جنبه العلىّ . »
و ايشان عين اللّه هستند كه هرگز عمى و حول و نوم و يقظه به آنها وارد نشده است ؛ و نوم آنها محو شدن در ذات حقّ تعالى است . در محمّد و آل محمّد ، حالت خواب و بيدارى مساوى بود . هيچكس آنها را در خواب غفلت نديد . هر منادى را فورا مجيب بودند و در زيارت آنها گفته مىشود : « السلام على عين اللّه الناظرة و اذنه الواعية . »
و ايشان يد اللّه هستند كه هرگز مغلول نمىشوند . در عالم آفاق و انفس ،