جمع اشخاصى هستند كه به شفاعت ارشاد و اهداى پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - داخل بهشت مىشوند .
چون بنىاميّه اسبابى فراهم آوردند كه بنيان اسلام بكلّى منهدم مىشد ، ديگر از محمّد - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - امّتى باقى نمىماند كه به بهشت بروند . منحصر بود به همان معدودى كه يك صف بودند . مجموع خلق ، امّت بنى اميّه مىشدند .
شهادت سيّد الشهداء بنيان مكر ماكرين و كيد كائدين را برانداخت . بعينه مثل اين بود كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - عود به عالم دنيا نموده ، خلق را دعوت جديد و اسلام را رونق تازه بدهد . چون اين اثر از وجود آن حضرت ظاهر شد ، از آنروز به بعد هر كه از امّت خاتم انبيا - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - داخل بهشت بشود ، به واسطهء ابقاى اسلام و ارشادى است كه سيّد الشهداء نمود و در حقيقت سيّد الشهداء شفاعت ما بقى امّت پيغمبر را نموده ، اغلب خلق را از شرّ بنىاميّه و شجرهء ملعونه خلاص فرموده است .
معنى آيهء
مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ
اين است كه حقيقت آدمى - به طورىكه در توحيد بيان شد - واقع است در صورت ظاهر آدمىكه او را
بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ
فرموده است ؛ هرگاه استعداد رفعت به جهت آن شخص هست ، به اين معنى كه قبول تكاليف و ارشاد و اهداى انبيا و اوليا نموده است و خداى تعالى به مصداق آيهء
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ
توفيق اطاعت عطا فرموده باشد ، اذن شفاعت به انبيا داده شده است و او را شفاعت نمودهاند و در دم نزع ، روح او را قدرت عروج به سماوات و اذن رفعت به مدارج علويّه خواهد بود ؛ و اگر اطاعت ننموده است ، قبول شفاعت هم نشده