دويم : از كلمهء
يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ
است . زيرا كه تلاوت قرآن حقّ تلاوته كه عالم بر تأويل و تنزيل قرآن و عمل كردن به فرايض او و اجراى احكام او را بين العباد نمودن ، اختصاص به ائمّهء اطهار دارد و به اقامهء صلوة در عالم غير از محمّد و آل محمّد كس ديگر نمىتواند اقدام نمود . برپا بودن صلوة از اثر وجود آل محمّد - عليهم السلام - است .
و همچنين اختصاص اين آيه به آل محمّد از كلمهء
أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
است . مقصود از انفاق رزق مأكولات و مشروبات نيست . زيرا كه اينها غذاى شيطان صورت مىباشد . پس غرض از
أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً
انفاق علم است كه خلايق را در سرّ و در علانيه ، تعليم علم توحيد و اسرار مبدأ و معاد فرمودند . آنچه را كه از اسرار بود ، سرّا به اصحاب خاصّ فرمودند و هرچيزى كه محتاج اليه عامّهء خلق بود ، در علانيه فرمايش مىكردند .
و نيز از القاب خاصّهء آل محمّد - عليهم السّلام - كه در قرآن مذاكره شده است « أولى الأمر » است ، يعنى داراى ولايت كلّيه . مىفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا
. اهل تسنّن . . . به جهت اصلاح فساد خلافت خلفا معتقد بر آناند كه هر كه از امّت رسول خدا رياست حاصل نمود ، اولى الامر و داراى رتبهء ولايت كلّيهء حقّانيه خواهد بود . چون اين مقام به جهت خلفاى ثلاثه حاصل شد ، لا جرم داراى ولايت كلّيهء حقّانيه شدند . به واسطهء اعزاز و اكرامى كه خلق به آنها مىنمودند ، خداى تعالى قلب ماهيت آنها فرموده ، مأموميت آنها مبدّل به امامت و جهل آنها تعويض به علم شد . محض