تخطي إلى المحتوى الرئيسي

هادى المضلين ( در علم كلام ) ( فارسى ) — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
صوابديد شما شده است ؟ ! از غلبهء غيظ و خشم گفت : « أقيلونى أقيلونى ؛ فلست بخيركم و علىّ فيكم . » [ 72 ] بدان‌كه خداى تعالى در كلام مجيد در آيات كثيره علىّ بن ابى طالب را مخصوصا و ساير ائمّهء اطهار را عموما نعمت اللّه لقب داده است و به اين لفظ بيان فرموده است . ذكر مجموع آيات ، موجب تطويل خواهد بود ؛ به جهت اثبات مطلب ، مذاكرهء چند آيه ضرور است : از آن‌جمله فرمود : -
يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها وَ أَكْثَرُهُمُ الْكافِرُونَ
. هرگاه معتقد اين بشويم كه غرض از نعمت خداى تعالى مأكولات و ملبوسات و ساير امتعهء دنيوى است تا به امروز هيچ‌كس منكر اين‌گونه نعماى الهيّه نشده است ، بلكه عموم خلق در طلب آنها مبالغه نموده ، با يكديگر مجادله و مخاصمه دارند . در اين‌صورت ، واضح است كه « نعمت اللّه » جناب علىّ بن ابى طالب است كه خلق او را به مصداق اخبارى كه خداى تعالى فرموده است ، خواهند شناخت ؛ يعنى در ولايت او تصريح و تبيين خواهد شد كه همگنان مستحضر و مطّلع بشوند و بعد از آن انكار خواهند نمود و اكثر انكاركنندگان كفران از نعمت مىجويند ؛ ظهور و شناسايى نعمت در روز غدير شد و انكار نعمت را در سقيفه كردند و خود را مظهر آيهء
وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً
نمودند . - و همچنين آيهء
وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ
اشاره بر آن است كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - در اظهار خلافت علىّ - عليه السلام - و تعداد فضايل و مناقب آن سرور تغافل ننموده ، متابعت حكم « زيّنوا زيّنوا مجالسكم بمديح علىّ