3 . نام پادشاه ايران را از خطبهء نماز جمعه براندازد .
در سال 1906 ه . ق . اورنگ زيب به بيجاپور حمله كرد . امّا از آنجايى كه قطبشاه در صدد يارى رساندن به بيجاپور بود ، سرانجام در پاييز 1098 گلكنده نيز توسّط غازى الدين فيروز جنگ ، يكى از فرماندهان سپاه تيموريان ، فتح شد ؛ و بدين شكل حكومت قطبشاهيان كه بيش از يك قرن و نيم به طول انجاميد ، فرو پاشيد . دو ويژگى عمدهء اين سلسله عبارت بود از :
1 . ثروت فراوان . گويند كه در ميان پنج دولت دكن ، تنها قطبشاهيان بودند كه سكّهء طلا ضرب مىكردند . حيدرآباد مركز تجارت الماس در دنيا بود ، و از جهت كثرت صنايع ، از جمله صنايع پولاد و موادّ اوّليهء شمشير و نيزه و ديگر آلات و ادوات زرهى مشهور بود ؛ صنايع دستى آن همچون فرش و پارچههاى چيت نيز سبب شده بود تا آوازهء گلكنده به اروپاى دور دست نيز برسد . « 1 »
2 . در سراسر حكومت اين خاندان ، مذهب رسمى ، شيعه بود و از اين رو روابط حسنهاى با دولت صفويه داشتند .
3 . عادلشاهيان
مؤسّس اين سلسله ، يوسف عادلشاه ، براى استقرار و تأسيس حكومت عادلشاهيان با مشكلات بسيارى مواجه بود ، و در اين راه به جنگهاى زيادى كشيده شد ؛ تا اينكه در سال 895 ه . ق . به پيروزى رسيد . او مذهب شيعه را به عنوان دين رسمى اعلام كرد . پس از وى به ترتيب : اسماعيل شاه ( 915 ه . ق . ) ملوشاه ( 941 ه . ق . ) ، ابراهيم شاه ( 941 ه . ق . ) ، عليشاه اوّل ( 965 ه . ق . ) ، ابراهيم شاه دوم ( 987 ه . ق . ) ، محمّد شاه ( 1035 ه . ق . ) ، عليشاه دوم ( 1070 ه . ق . ) و سكندر شاه ( 1083 ه . ق . ) بر سرزمين پهناور بيجاپور حكومت كردند .
در اين ميان برخى نسبت به سايرين از اوصاف انسانى و كمالات اخلاقى بيشترى بهرهمند بودند و از برخى از دانشها و علوم برخوردار ؛ از جملهء آنها مىتوان
هامش
( 1 ) . تشيّع در هند ، ص 138 .