تخطي إلى المحتوى الرئيسي

النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
بر معتزله مىكنند در اين مسئله . چه ايشان برآنند كه در آخرت ، حقّ سبحانه [ 79 ] به صورتى خاصّ تجلّى خواهد فرمود و به آن صورت متجلّى بها ، مؤمنان حقّ سبحانه را خواهند ديد ؛ و در اين نزاعى نيست . و بالجمله اين مسئله محّل اين قدر نزاع « 1 » نيست كه اين دو فرقه بر سر آن نزاع كرده‌اند . و اشاعره برآنند كه حقّ سبحانه خود را مىبيند ؛ و معتزله در اين خلاف كرده‌اند : بعضى برآنند كه خود را مىبيند « 2 » و قليلى « 3 » برآنند كه حقّ سبحانه خود را نمىبيند ، كذا نقل عنه الآمدى .
هامش
( 1 ) . ح : بعد از طول محاربات و مناظرات ، نقد مقام آن است كه نزاع لفظى مىشود . چه اشاعره مىگويند كه مراد از اين رؤيت كه مشروط به مقابله و حصول در جهت نيست ، رؤيتى است كه به حسب ماهيت و حقيقت ، مخالف رؤيت در شاهد است ، فقال فى شرح المقاصد : « يتوجّه عليهم أن يقال نزاعنا إنّما هو فى هذا [ س : هذه ] النوع من الرؤية لا فى الرؤية المخالفة لها بالحقيقة المسمّاة عندكم بالإنكشاف التامّ و عندنا بالعلم الضرورى . » « منه » [ ش : + سلّمه اللّه تعالى ] ( 2 ) . ش : - و معتزله در اين خلاف كرده‌اند : بعضى برآنند كه خود را مىبيند . ( 3 ) . س : قليل .
النظامية في مذهب الإمامية ( فارسى ) — صفحة 112 | محمد بن احمد خواجگى شيرازى