باشد به نسبت هر قومى كه « حسنات الابرار سيئات المقربين » از سيئه آدم تا بسيئه ابليس تفاوت بسيار است ، و در خبر است « ضربة على يوم الخندق يوازى عمل - الثقلين » پس بالاى همهء ثوابها ثواب كسانى است كه به حكم اين دو جهانى خودى خود دربازند « فوق كل برّ برّ حتى يقتل الرجل في سبيل اللّه » .
همچنانكه بالاى همه عقابها عقاب كسانى است كه به حكم آن جهانى خودى خود زيان كنند .
« الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ »
و آنها كه اعمال ايشان به ثواب متحد است اهل فوز اكبرند
« فَلا تَعْلَمُ نَفْسٌ ما أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ »
ايشان راست « ما لا عين رأت و لا اذن سمعت و لا خطر على قلب بشر » ايشان از ثواب منزهاند چه دنيا و آخرت بر مرد خدا حرام است « الدنيا حرام على اهل الآخرة و الآخرة حرام على اهل الدنيا و هما حرامان على اهل اللّه » .
لطيفه هشتم
« وَ يَوْمَ نَبْعَثُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً ثُمَّ لا يُؤْذَنُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ ظَلَمُوا الْعَذابَ فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ وَ إِذا رَأَى الَّذِينَ أَشْرَكُوا شُرَكاءَهُمْ قالُوا رَبَّنا هؤُلاءِ شُرَكاؤُنَا الَّذِينَ كُنَّا نَدْعُوا مِنْ دُونِكَ فَأَلْقَوْا إِلَيْهِمُ الْقَوْلَ إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ »
الآية :
يعنى ياد كن آن روز را كه برانگيزانند از اهل هر ملتى گواهى بر ايشان ، پس درنگ ندهند باعتذار مر آن را كه كافر باشد و نه در معرض طلب رضا باشند و چون ببينند آنان كه ستمكارند عذاب را سبك نگردانند عذاب را از ايشان و نه ايشان مهلت داده شوند .
و چون ببينند آنان كه شرك آوردند انبازان ايشان را گويند اى پروردگار اينان بتان مااند كه بوديم مىپرستيديمشان از غير تو ، سپس بيندازند بتان به سوى ايشان گفتار را بدرستى كه شما كاذب بوديد در آنكه بتان را شريك