« قالُوا بَلى »
.
پس آن جماعت گويند كه رسولى از جنس ما آمده آيات و معجزات بر ما عرض نموده و ليكن كلمهء عذاب قرار گرفته بود در ازل آزال بر كافران ، بسبب زيانكارى و سوء استعداد ايشان و اعادهء كافران بواسطهء دلالت داشتن بر اينكه نابخردى كافران فيما لا يزال سبب حقيت كلمه عذاب بر ايشان در ازل الآزال است .
قيل لهم
« ادْخُلُوا أَبْوابَ جَهَنَّمَ »
يعنى گفته مىشود ايشان را كه داخل درهاى جهنم گرديد بعد از آنكه ايشان را توقفى بواسطهء اين جواب بعد از سؤال واقع شود تا اهانت حال ايشان بود و بعد از آن امر بر خلود دخول جهنم واقع خواهد شد ، پس بشارت در اول نوبت بخلود بواسطه آنست كه ايشان را ندامت عظمى و نااميدى از رحمت حق تعالى بهم رسد .
پس در اين بشارت اشارت به عذاب ديگر است
« فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ »
پس چه بد خوابگاهى است متكبران را .
« وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ »
يعنى رانده خواهند شد پرهيزكاران بسوى جنت و بعضى را اعتقاد آنست كه مراكب ايشان فوجى بعد از فوجى
« حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها »
يعنى هرگاه آن جماعت به نزديك بهشت آيند ، پيش از آن درهاى بهشت از براى ايشان گشاده بود ، و خزان بهشت استقبال ايشان نموده ميگويند
« سَلامٌ عَلَيْكُمْ »
من اللّه
« طِبْتُمْ »
يعنى پاكيزه شدهايد از دنس معاصى و ذنوب
« فَادْخُلُوها خالِدِينَ »
پس داخل جنت شويد در هنگامى كه مخلد در آن باشيد .
پس بشارت دادن ايشان را بخلود از جهت آن است كه پاكيزه از معاصىاند و اين سبب خلود ايشانست .