از بلوغ بميرد ، او را در دوزخ عقوبت نبود و اگر بعد از بلوغ بميرد اگر عمل نيكو كرده باشد او را در دوزخ راحتى بود چنانچه در نار نمرود ابراهيم را بمقتضاى حكم الهى كه
« يا نارُ كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ »
و اگر كفر ورزيده باشد يا عصيان بجاى آورده باشد باستحقاق داخل دوزخ شده معاقب باشد اما اول بدوام و ثاني به قدر معصيت ، و بعد از آن در دوزخ روح و ريحان داشته باشد و المى به او راه نيابد .
و سبب دخول ايشان در دوزخ آن است كه جنت مقام و مأواى پاكان است ، و مثل ولد زنا درين باب و طينت او مثل نانيست كه پخته شده باشد بخميري كه از لعاب دهان سك و خوك سرشته شده باشد ، پس چنانچه اين نان طعمه بزرگان نيست ، همچنين ولد زنا را ببهشت دخول نيست .
لطيفه روحانيه
بدان كه دليل عقلى و برهان نقلى بر اثبات معاد روحانى منعقد است چنانچه در كتب حكمت مذكور است ، اما معاد جسمانى ، اگر چه حكما تصديق به آن نمودهاند و ليكن از نقل صرف نه از برهان عقل اذعان به آن نمودهاند و حق آن است كه دليل عقلي را نيز دلالت بر آن است ، چنانچه در كتاب مصقل صفا در رد مذهب نصارى متوجه ذكر آن شدهايم و چندين آيات كريمه را دلالت بر حقيت هر دو اين معاد است فلهذا اين لطيفه مشتمل بر دو فصل است ، فصل اول در معاد روحانى و در آن چهار لطيفه است .
لطيفه اول
كريمه
« وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ »
: