اسير محمّد » اى اهل بيت محمّد ما را برده و اسير ميكنيد و طعام نميدهيد طعام دهيد مرا كه من اسير محمّدم ، بعد از آن پنج قرص را باسير دادند ، و به آب افطار كردند .
روز چهارم كه به نذر وفا نموده بودند ، حضرت امير بدست راست دست امام حسن و بدست چپ دست امام حسين عليهم السّلام گرفته بجانب حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم متوجه شد و چون حسنان عليهما السّلام از خستگى برخاسته بودند و سه روز هيچ طعام تناول ننموده بودند ضعف و بىقوتى بر ايشان غالب شده بود .
حضرت رسالت چون ايشان را به آن حالت ديد ، با حضرت امير مؤمنان گفت يا ابا الحسن فرزندان مرا چه حال است كه چنين ضعيف و نحيف گشتهاند ؟
آن حضرت صورت حال را به آن سرور بازنمود ، فى الحال آن حضرت با امير مؤمنان و حضرت حسنان عليهم السّلام متوجه خانه فاطمه عليها السّلام شدند و حضرت فاطمه در آن وقت در محراب بعبادت رب الارباب اشتغال داشت .
در آن حال جبرئيل امين رسيده آن حضرت را تهنيت گفت به اين عبارت كه « يا محمّد هنّاك اللّه فى اهل بيتك » و سوره هل اتى را از اول تا آخر بر حضرت رسالت خواند ، و اين سوره بتمامها در شأن امير مؤمنان و اهل بيت آن سرور عليهم السلام نازل شد ، و اين سوره را دلالت است بر فضايل بسيار و خصايل بيشمار كه هيچ يك را از سابقان و صحابه آن فضل نبود ، پس آن حضرت افضل باشد ازيشان ، و چون افضل باشد امام باشد .
لطيفه بيست و پنجم « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ »
يعنى اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد پرهيزكارى كنيد ، و با راستگويان باشيد .
امر فرمود حق تعالى مؤمنان را كه با كسانى باشند كه صدق ايشان معلوم باشد