عمارت مسجد حرام مىكنند ، همچون ثواب كسى كه ايمان آورده باشد بخداى تعالى .
بعد از آن حق تعالي جهت ازدياد بيان فرمود كه
« الَّذِينَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْفائِزُونَ يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَ رِضْوانٍ وَ جَنَّاتٍ لَهُمْ فِيها نَعِيمٌ مُقِيمٌ خالِدِينَ فِيها أَبَداً إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ »
.
يعنى بدرستى كه آن كسانى كه ايمان آوردند و هجرت نمودند و جهاد كردند در راه حق تعالى بمالها و نفسهاى خود درجهء ايشان بزرگتر است از درجه ديگران و مرتبه ايشان ارفع است و اعلى نزد حق تعالى و آن جماعت كه موصوفاند بصفات مذكوره فايزان و رستگارانند ، مژده مىدهد ايشان را پروردگار ايشان برحمت از جود و فضل خود بخوشنودى و جناتى كه ايشان در آن جنات نعيم مقيم باشند ، حال آنكه در آن جنات جاويد باشند ، و بدرستى كه ايشان را نزد حق تعالى اجر عظيم آماده و مهياست .
واحدى بعد از تقرير اين كلام گفته كه « صدّق اللّه عليا في دعواه و شهد له بالايمان و المهاجرة و زكاه و رفع قدره بما انزله فيه و اعلاه و كم من المزايا التى لا يبلغها احد سواه » .
يعنى حق تعالى امير عليه السّلام را در دعوى كه نمود تصديق فرمود و از جهت او بايمان و مهاجرت و جهاد گواهى داد و او را تزكيه نمود و ستايش فرمود و بلند گردانيد قدر و منزلت او را بسبب آنچه در شأن او فرستاد از آيات بينات و او را از اين فضايل و مزايا بسيار است كه هيچكس به آن مزايا و فضايل نرسد غير او .
و چون حق تعالي آن حضرت را چنين فضايل و مزايا و كمالات داده و در