بعد از آن اين آيه در شأن آن حضرت نازل شد ، و چون مثل اين فضيلت هيچ يك را از صحابه ثابت نشده ، و آن حضرت را ثابت شد پس افضل خواهد بود ، فلا جرم امامت و خلافت او را ثابت گرديد .
لطيفه سيزدهم آيه كريمه « إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ »
است
يعنى اى محمّد تو جز بيمكننده نيستى و هر قومى را هادى و راهنما هست .
احمد بن حنبل در مسند خود و ابن مردويه در كتاب مناقب و شيرويه در فردوس الاخبار و ابو نعيم در حلية الاولياء روايت از عبد اللّه بن عباس كردهاند كه گفت « لما نزلت
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ
الآية قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله انا المنذر و على الهادى و بك يا على يهتدى المهتدون » يعنى چون اين آيه نازل شد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله فرمود منم بيم دهنده و على است راه نماينده ، و بسبب تو اى على اهل هدايت راه يابند .
و تقديم كلمه « بك » دليل حصر است ، يعنى بسبب تو راه يابند نه بسبب غير تو ، و اين نص صريح است در ثبوت ولايت و امامت شاه ولايت .
و بالجمله اين صريح است در اينكه نظام احوال بنى آدم مقصور بر وجود پيغمبر به تنهائى نبوده است بلكه هر طايفه را چاره از هدايت دهنده نيست كه سبب هدايت آن طايفه بوده ببركت او از خسران دين و نقصان دنيا مصون باشند .
و مذكور است كه چون اين آيه شريفه نزول يافت ، حضرت رسالت به حضرت شاه ولايت خطاب نموده فرمود « يا على انت ديّان هذه الامة و بك يهتدى المهتدون » يعنى تويى كه دين امت من از تو درست است و بوجود تو هدايت خواهند يافت ، هر كه را استعداد هدايت در او باشد .
و همچنين آيه مباركه
« أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً »
صريح است در