تخطي إلى المحتوى الرئيسي

لطائف غيبيه ( آيات العقائد ) ( فارسى ) — صفحة 385

مساهمون:

ص٣٨٥
ميفروشند . ثعلبى روايت مىكند و همچنين سدّى از ابن عبّاس كه اين آيت در شأن حضرت امير عليه السّلام است . بيانش آن است كه چون حضرت رسالت پناه ارادهء هجرت از مكه بمدينه داشت آن حضرت را خليفه و نايب خود گردانيد ، در اداء قرض و ردّ امانتها كه نزد حضرت رسالت بود در شبى كه متوجه غار شده بود ، و مشركان و منافقان گرداگرد خانهء آن حضرت فرو گرفته بودند ، آن حضرت را امر بخوابيدن در فراش خود كرد . و بعد از آنكه در بستر آن سرور خوابيد ، حق تعالى وحى بجبرئيل و ميكائيل نمود كه ميان شما برادرى انداخته‌ام و عمر يكى از شما بر ديگرى زياده ساخته‌ام كيست از شما كسى كه برگزيند حيات صاحب خود را بر حيات خود ؟ هر يك از ايشان اختيار حيات خود نمودند و ديگرى را بر نفس خود نگزيدند ، پس حق تعالى ايشان را بطريق وحى اعلام نمود كه آيا شما مثل على بن ابى طالب نيستيد كه برادرى ميان او و محمّد انداختم ، پس آن حضرت بر فراش پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله خوابيده نفس خود را فداى او ساخته حيات او را بر حيات خود گزيد ؟ بايد كه شما متوجه زمين شده او را از اعدا حفظ نماييد . پس ايشان از عالم بالا بكرهء غبرا آمدند جبرئيل عليه السّلام در بالاى سر آن سرور و ميكائيل عليه السّلام محاذى آن مهتر قرار گرفتند ، جبرئيل صلاى « بخ بخ من مثلك » در داد ، يعنى خنك باد خنك باد ترا كيست مانند تو اى پسر ابو طالب كه خداى بر فرشتگان به تو فخر كند ، پس اين آيه به آن حضرت نازل شد ، در وقتى كه متوجه مكه بود در شأن شاه ولايت ، و ظاهر است كه در آن فضيلت عظمى و كرامت كبرى است كه اختصاص به آن حضرت ميان صحابه دارد ، فلا جرم آن حضرت افضل جميع صحابه است ، پس بنابراين متعين شد بامامت .