رسالت پناه روايت ميكنند كه كسى از آن حضرت پرسيد كه مراد ازين خانها كه حق تعالى اذن داده كه آنها را تعظيم نمايند چه خانهااند ؟ آن حضرت فرمود كه خانهاى انبياءاند ، بعد از آن ابو بكر سؤال نمود كه خانه على و فاطمه از جمله آن خانها است ؟ حضرت رسالت فرمود كه بهتر از آن خانههاست ، و هرگاه خانه آن حضرت افضل باشد از خانههاى انبيا ، پس آن حضرت افضل ازيشان خواهد بود چه ظاهر است كه فضيلت خانه بفضيلت صاحب خانه است و هرگاه آن حضرت افضل باشد ، امام خواهد بود ، چنانچه در مطلب كيف الامام ، سمت ذكر يافت و باز تقديم مفضول بر فاضل قبيح است .
و مقاتل از مجاهد و او از ابن عباس در تفسير اين آيه گفته است كه مراد از
« تُرْفَعَ »
تعظيم است ، و از
« يُسَبِّحُ »
نماز است كه در صبح و شام بر وجه كمال بجاى مىآورند
« رِجالٌ لا تُلْهِيهِمْ تِجارَةٌ »
مردانى كه ايشان را تجارت و بيع بازنمىآورد از ذكر حق تعالى در هيچ ساعتى از ساعات و قسم ياد نموده است كه مراد از آن على بن أبي طالب عليه السّلام است چه او بود كه هيچ چيز او را مانع از ذكر حق تعالى و نماز با شرايط خضوع و خشوع نبود .
لطيفه هفتم در بيان كريمه « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى »
است
صاحب كشاف در تفسير اين آيه گفته است بگو يا محمّد بامت خود كه من از شما در امر رسالت و تحمل مشقت و خصومت اعادى و اسناد سحر و كهانت و ترك وطن و استيطان غربت و غيرها از امور شاقه طمع اجرى و عوضى ندارم مگر محبت و مودت اهل بيت من .
و باز احمد بن حنبل در مسند خود از ابن عباس و همچنين ثعلبى و غيره در صحيحين نقل نمودهاند كه بعد از نزول اين آيه اصحاب رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از آن