رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه حق تعالى نبى خود را امر نمود باينكه قرآن را بيك حرف خواند ، پس جبرئيل عليه السّلام به آن حضرت خطاب نموده گفت از حق طلب نماى تا ترا اذن خواندن قرآن بر هفت حرف دهد .
پس حاصل ازين شبهه آن است كه سؤال از غير آنچه حق تعالى امر به او نموده است روا نيست .
جواب آن است كه كلام درين خبر مثل كلام در مراجعت آن حضرت در فرض نماز است و باز جايز كه مصلحت مختلف بمراجعت و سؤال شود ، و سؤال آن حضرت از اذن زياده در حروف بواسطه تسهيل و تخفيف بوده است ، زيرا كه بعضى از مردمان تفخيم نظر بايشان آسان است بعضى اماله و همچنين قول در همز و ترك همز .
شبهه پانزدهم [ راجع به تحريم و تحليل ]
آن است كه آن حضرت گفتهء عباس را در استثنائى كه ازو بظهور آمد كه « مگر اذخر درباره محرم » قبول نمود ، و حال آنكه تحريم و تحليل تابع مصالح است ، پس روا نيست كه اختيار اين استثناء بگفته عباس كند ، مادام كه او را ارادهء آن استثنا نباشد .
جواب ازين شبهه بر دو وجه است .
اول آن است كه نبى صلّى اللّه عليه و آله ارادهء استثنائى كه عباس گفته بود داشت ، اگر چه درين باب سبقت بر او ننموده بود ، بسيار است كه كسى را اراده كلامى باشد و غير برو سبقت نمايد .
دوم آنست كه حق تعالى آن حضرت را مخير گردانيده بود در باب استثناى اذخر و بعد از آنكه عباس ازو سؤال نمود آن حضرت اختيار آن فرد نمود .