جواب آن است كه صدق مقدم قضيه شرطيه مستلزم وقوعش نيست بلكه صدقش را دلالت بر ترتب جزاء آن است بر شرط ، و باز در سياق اين كلام دلالت است بر اينكه اگر اهل كتاب را شك در اين باب باشد بايد كه مراجعت به كتابهاى خود نمايند مثل تورات و انجيل و زبور چه نعت و صفت بلكه اسم آن حضرت در آنها واقع است ، چنانچه مذكور گرديد .
شبهه سيزدهم [ راجع به تخفيف نمازهاى پنجاه گانه ]
آن است كه اهل خلاف استدلال بروايت مشهوره نمودهاند در اينكه آن حضرت در شب معراج چون مخاطب به نماز پنجاهگانه گرديد رجوع به حق تعالى نمود تا آنكه پنج نماز واجب گرديد و در روايتى واقع است كه موسى عليه السّلام آن حضرت صلّى اللّه عليه و آله را گفته بود كه امت ترا طاقت پنجاه نماز نيست .
وجه شبهه آن است كه چگونه روا باشد كه آن حضرت از آن غافل گردد تا موسى او را تنبيه نمايد به آن .
جواب آن است كه اين خبر بطريق آحاد است ، پس مفيد علم نيست ، و مع ذلك سند اين حديث ضعيف است ، و اگر فرض صحت اين حديث نمائيم جايز كه اختلاف مصالح بحسب اختلاف اوقات باشد مثل آنكه در ابتداء حال پنجاه نماز واجب باشد ، و در ثانى الحال پنج نماز .
و اما گفته موسى آن حضرت را جايز كه از روى الهام باشد و مقارن حال حضرت رسالت نيز مأمور به اين مراجعت باشد ، چنانچه ظاهر است از كريمه
« ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى »
.
شبهه چهاردهم [ راجع به قراءات هفتگانه ]
در آن است كه ايشان شبهه نمودهاند در آنچه مروى است از حضرت