كرده باشد و جواب اين شبهه به چندين وجه مذكور گرديد .
شبهه پنجم آيه « رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى »
است
وجه استدلال و جواب از آن سمت ذكر يافت .
شبهه ششم آيه كريمه : « سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي »
است و همچنين
« وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كانَ مِنَ الضَّالِّينَ »
وجه شبهه اهل خلاف در باب حضرت ابراهيم عليه السّلام آن است كه آن حضرت طلب استغفار از براى پدر خود نمود و حال آنكه او كافر بود بدلالت كريمه
« وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً آلِهَةً »
و استغفار از براى كفار به هيچوجه روا نيست ، بدلالت آيه
« ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ *
قَدْ كانَتْ لَكُمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِي إِبْراهِيمَ . . .
إِلَّا قَوْلَ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ »
و حق تعالى درين آيه امر به حضرت رسالت پناه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نمود باينكه تأسى بابراهيم عليه السّلام نمايد مگر در اينكه طلب استغفار از براى كفار ننمايد .
پس از اينجا معلوم گرديد كه اين فعل خطا و معصيت بوده است -
اما جواب ازين شبهه به دو لطيفه است .
لطيفه اول
آن است كه پدر خواندهء آن حضرت وعدهء ايمان آوردن نموده بود بدلالت كريمه
« وَ ما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَها إِيَّاهُ »
و چون اظهار