مسلك اوّل در آنچه دلالت كند بر افضليّت على عليه السّلام على سبيل الإجمال و « 1 » آن چند وجه است :
وجه اوّل :
آيهء مباهله ؛ بيانش آن است كه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم با قوم نصارا گفت بياييد تا بخوانيم ما و شما فرزندان ما را و فرزندان شما را ، و زنان ما و زنان شما را .
و نفسهاى ما را ، و نفسهاى شما را ، پس مباهله كنيم و بگردانيم ، لعنت خدا را بر قوم ظالمين از ما و شما « 2 » و احاديث صحيحه دلالت كرده كه از مردان به غير على - عليه السلام - با حضرت در آن مباهله داخل نبود ، پس حضرت مر على را نفس خود خوانده ؛ و ظاهر است كه على ، نفس نبىّ نيست . پس مراد مساوات است در فضل و كمال با نبىّ ؛ و از جملهء كمالات نبىّ نبوّت است « 3 » و چون نبوّت بيرون رود بنابر ختم نبوّت ساير كمالات در حكم مساوات داخل باشد و چون على - عليه السلام - مساوى باشد در جميع كمالات با نبىّ ، به غير از نبوّت ؛ پس افضل باشد
هامش
( 1 ) ب : در .
( 2 ) آل عمران 3 / 61 .
( 3 ) ب ، ج : « نبوّت است » ندارد .