است ميان فرقه محقّه و نيز ظاهر شود كه علماى مخالفين اگر انكار تواتر نصوص مذكوره نمايند انكار اخبار آحاد كه در صحاح احاديث ايشان موجود است نمىتوانند نمود . و آن اخبار اگر چه هر يك منقول به طريق آحاد باشد ، ليكن مجموع لا محاله ، متواتر است بالمعنى . و مضمون جمله كه منصوصيّت على بن ابى طالب است معلوم به طريق قطع . سيّما با ضمّ ساير قرائن و امور و حكايات منقوله به طريق « 1 » ايشان . پس انكار ايشان نصوص مذكوره را نتواند بود مگر از روى عناد و عصبيّت - أعاذنا اللّه و جميع خلّص عباده من اللجاج و العناد بفضله و كرمه - .
هامش
( 1 ) ب ، ج : طرق .