و چون انسان به اين هر دو كمال نظرى و عملى آراسته شد ، انسان كامل عبارت از آن باشد و اين مرتبه ؛ اعنى جمع بين الكمالين است كه حكماى الهيين سعادت حقيقى خوانند ، و اين است بهشت حقيقى و جنّت عدن كه براى متّقين مهيّا شده . و آدمى بايد كه همّت بلند دارد و از اين مرتبه نظر طمع بر ندارد و به صعوبت آن محتجب نشود ، كه حقّ سبحانه و تعالى به لطف تكليف و وضع شرايع اين راه « 1 » را آسان كرده و همهء بندگان را به اين سعادت عظمى خوانده . و بالجمله ايمان به وجود اين مرتبه و به امكان آن از مقوّمات انسانى است و مقدمات سعادت است .
از ايشان نيستى مىگو از ايشان * پريشان نيستى مىگو پريشان
هامش
( 1 ) الف : « راه » ندارد .