حارب اللّه و رسوله و من شكّ في علىّ فهو كافر « 1 » .
و از آن جمله هم ابن مغازلى در مناقب روايت كرده از عبد اللّه بن مسعود كه گفت :
قال رسول اللّه - صلعم - أنا دعوة [ أبى ] ابراهيم . پس ما گفتيم : يا رسول اللّه ! چگونه دعوت ابراهيمى ؟ فرمود اللّه تعالى به ابراهيم وحى كرد كه « انّى جاعلك للنّاس اماما » ابراهيم را شادى حاصل شد و گفت : پروردگار من ! در ذرّيّت من هم امامان مثل من قرار ده . پس وحى الهى به او رسيد كه
« لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ »
« 2 » ، يعنى هر كه ظالم باشد از ذرّيّت تو به او عطاى عهد نكنم . ابراهيم گفت : يا رب ظالم از فرزندان من چه كسى باشد ؟ حق تعالى فرمود : آن كس كه سجدهء بت كند و پرستش صنم نمايد . ابراهيم - ع - گفت :
« وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ »
« 3 » . پس رسول اللّه فرمود كه دعوت ابراهيم منتهى شد به سوى من و على ، چه هيچ يك از ما هرگز سجدهء صنم نكردهايم فاتّخذنى نبيّا ، و اتّخذ عليّا وليّا « 4 » . و از آن جمله « ابن شيرويه ديلمى » در كتاب فردوس و شيخ ابن مغازلى شافعى در كتاب مناقب روايت كردهاند كه رسول اللّه مىگفت : « انا و علىّ نورا بين يدى اللّه تعالى ، قبل أن يخلق آدم باربعة عشر الف عام . فلمّا خلق اللّه تعالى آدم ركّب ذلك النّور في صلبه فلم يزل في نبيّ واحد حتّى افترقنا في صلب عبد المطّلب ففيّ النبوّة و في عليّ الخلافة » « 5 » .
و از آن جمله « ابو بكر احمد بن موسى بن مردويه » - كه از اعلام محدّثين اهل سنّت است - در كتاب مناقب روايت كرده به اسناد خود از عبد اللّه بن صامت از ابى ذر كه گفت : داخل شديم بر رسول اللّه ، پس گفتيم به آن حضرت كه كيست دوستترين
هامش
( 1 ) . مناقب ابن مغازلى 45 - 44 .
( 2 ) . بقرة ( 2 ) 124 .
( 3 ) . ابراهيم ( 14 ) 35 و 36
( 4 ) . المناقب ، ص 276 تا 222 - ط دار الاضواء بيروت ، شواهد التنزيل ، ج 1 / 315 تا 435 ، ط اعلمى بيروت ، مناقب مرتضوي ، ص 41 ، ط بومباى ، امالي طوسي ، 1 / 388 ، ط دار تهامه ، تأويل الآيات ، ج 1 / 77 - 79 و احقاق الحق ، ج 3 / 80 و ج 14 / 149 و 596 .
( 5 ) . مناقب ابن مغازلى 87 ، غاية المرام 7 .