تعيين ننمود . و مذهب حسن بصرى آن است كه نصّ فرمود بر ابى بكر به نصّ خفى و آن امر نمودن بود ابو بكر را كه امامت نماز كند « 1 » .
و بعض ديگر گفتهاند ، نصّ كرد بر ابى بكر به نصّ جلىّ ، و اين روايت را چنين ساخته كه قال ( صلعم ) : ايتونى بدواة و قرطاس أكتب لأبى بكر كتابا ، لا يختلف فيه اثنان . ثمّ قال :
يأبى اللّه و المسلمون إلّا أبا بكر « 2 » . و بر ادنى متتبّعى مخفى نيست ضعف مستند حسن بصرى و تحريف و اختراع در اين روايت و بنابراين است كه جمهور اهل سنّت به قباحت هر دو رسيده حكم قطعى به عدم نصّ نمودهاند و تمسّك به بيعت جستهاند با اينكه نزد اماميّه ثابت و مجمع عليه است كه تقديم در صلات ، تدليسى بود كه در حالت شدّت مرض از اهل غرض صادر شده بود و حضرت رسول - ص - بعد از افاقه و اطلاع با كمال ضعف تكيه بر دوش علىّ و عباس نموده به مسجد آمده امامت مدلّسه را نگذاشت به ابو بكر كه تمام كند .
و راغب اصفهانى كه از نحارير متأخرين اهل سنّت است در كتاب الاقامة في الامامة گفته آنچه حاصل ترجمهء آن اين است كه چيزى دين براندازتر از تعصّب جاهلان خاصّه وقتى كه نصرت مذهب را پيشنهاد كنند ، اين هنگام آن مذهب منصور جهله در خفّت و بىرونقى به صورتى مىشود كه موجب نفرت خلائق گردد چنان كه ملعونى براى خوشامد جهّال حديث شريف دوات « 3 » را چنين اختلاق نموده ايتونى بدواة و قرطاس اكتب لأبي بكر كتابا لا يختلف فيه اثنان . ثمّ قال يأبى الله و المسلمون الّا ابا بكر .
و حال آنكه اهل سنّت بيزارند از چنين نصرتى كه موجب تشنيع معاندين گردد و برائت مىجويند از كسى كه چنين كذب صريحى بر رسول بندد . و كه را حاجت به طلبيدن نصّ شد كه اينچنين نصّى بياورند نعوذ باللّه من الجهل و الطّغيان . انتهى مجملا .
اهل سنّت را التفاتى و اعتنايى به شأن دعواى نصّ نيست ، و اعتمادى اصلا بر اين
هامش
( 1 ) . شرح المقاصد 5 / 259 .
( 2 ) . همان مأخذ و همان صفحه .
( 3 ) . صحيح مسلم با شرح النووى ، كتاب وصيت 11 / 102 و بحار الانوار 22 / 474 - 472