و عمر از خمس به ايشان مىداد و عثمان بعد از او .
و از « صحيح ابو داود » « 1 » از يزيد بن هرمز روايت كرده كه : نجدهء حرورى وقتى كه حج كرد در سال فتنهء ابن زبير فرستاد به سوى ابن عباس سؤال مىكرد از سهم ذى القربى كه از براى كه مىداند ؟
پس گفت ابن عباس : از براى خويشان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله است كه قسمت كرده است رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله از براى ايشان .
و به تحقيق كه عرض كرده بود عمر بر ما از اين خمس قدرى را كه ما ديديم كه كمتر از حق ماست ، رد كرديم بر او و ابا كرديم كه آن را قبول كنيم .
و از « صحيح نسائى » « 2 » كه گفت كه : نوشت نجده به سوى ابن عباس كه سؤال مىكرد از سهم ذى القربى كه از براى كيست ؟
گفت يزيد بن هرمز كه : من نوشتم كتابت ابن عباس را به سوى نجده كه :
نوشته بودى كتابتى كه سؤال مىكردى در آن كتابت از سهم ذى القربى كه از كيست ؟ او از ماست اهل بيت ، به تحقيق كه خوانده بود عمر ما را كه از براى عزب زن بخواهد و پريشان ما را چيزى از آن بدهد ، و قرض قرضدار ما را از آن بدهد ، ما ابا كرديم كه نمىخواهيم مگر كل آن را بدهد پس ابا كرد آن را ، پس ترك كرديم آن را بر او .
و در روايت ديگر مثل روايت « ابو داود » « 3 » است ، و در آن روايت هست كه :
هامش
( 1 ) . صحيح ابى داود 2 / 26 ح 2982 ، سنن ترمذى 3 / 57 ح 1598 .
( 2 ) . صحيح نسائى 7 / 128 - 129 ، بحار الانوار 3 / 56 ، جامع الاصول 2 / 695 - 696 ح 1197 با اختلاف اندك .
( 3 ) . بحار الانوار 31 / 56 به نقل از صحيح ابى داود ، كتاب الخراج و الدمار ، باب بيان مواضع قسم الخمس و سهم ذى القربى ح 2982 ، نيز سنن نسائى 7 / 128 - 129 .