تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 333

مساهمون:

ص٣٣٣
يافت شما را كه مر خواندن او را احاطه‌كننده‌ايد و به واسطهء فريب « 1 » دادن ملاحظه كرده شده‌ايد . بعد از آن طلب قيام شما كرد شما را سبك و چابك يافت و جمع كرد شما را . پس يافت شما را جماعت بسيار ، پس داغ و نشان كرديد غير شتر خود را و وارد شديد غير آب خود را و آن كار كرديد حال كونى كه عهد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در باب امير المؤمنين عليه السّلام و ساير اهل بيت عليهم السّلام نزديك است ، و جراحه فراخ است ، و جراحت به هم نيامده . آيا در اين غصب ترسيديد فتنه را ؟ ! و آيهء مناسب مقام را خواند كه مضمونش اين است : خبردار باش در فتنه افتادند و به درستى كه جهنم احاطه‌كننده است به كافران ، چه دور است - يعنى دعواى شما از حق - و به كجا مىبرد شما را پس اهواء باطله ؟ و چه دروغ دور از حق مىگوئيد حال كونى كه كتاب خداى تعالى در ميان شما است ، زواجر و نواهى آن بيّن است و شواهد آن ظاهر است و اوامر آن واضح است . آيا بىرغبتى از كتاب را اراده داريد يا به غير كتاب حكم مىكنيد ؟ چه بد است از براى ظلم كنندگان بدل ، و كسى كه طلب كند غير از اسلام دينى پس قبول كرده نمىشود از او ، و او در آخرت از زيان‌كاران است ، بعد از آن مكث نكردند مگر قدر اينكه ساكن شود غلبهء اين جماعت ، يعنى زود به دار جزا منتقل شدند ، سرور بهم مىرسانيديد در آشاميدن پىدرپى در اتفاق و التيام و صبر كرده مىشود از شما - يعنى از افعال شنيعهء شما - مثل دم كاردهاى بزرگ . و اين اشاره به شدت ظلم ايشان است .
هامش
( 1 ) . در نسخهء خطى : قريب .