احتمال دارد كه از اين جهت باشد كه چون مضطر شده بود به رفتن مجلس مردان مناسب دانسته باشد كه در دور او جامه به زمين مىكشيده باشد تا پاى مباركش ننمايد ، و به اين سبب پا بر بالاى جامه گذاشته شود و احتمال دارد كه به واسطهء شدت الم و غضب بر ظلمه رعايت جمع كردن ثوب بر وجهى كه پا بر بالاى آن گذاشته نشود نتواند كرد .
نقصان نداشت رفتار فاطمه عليها السّلام رفتار رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را تا داخل شد بر ابو بكر و او در ميان جماعتى از مهاجرين و انصار و غير آنها بود .
پس آويخته شد دون او يعنى ما بين او و قومى كه حائل باشد و نالهاى زد كه قوم مهيا شدند از جهت آن ناله به واسطهء گريه كردن يا بلند كردند از جهت آن گريه را بنابر نسخهء « اجهر » .
و مضطرب شد مجلس ، بعد از آن مهلت داد اندكى تا ساكن شد گريهء قوم كه در گلو پيچيده بود و سكوتى به هم رسانيد شدّتشان .
ابتدا كرد كلام خود را به حمد خداى عزّ و جلّ و ثناء بر او و صلاة بر رسول او صلّى اللّه عليه و آله ، بعد از آن خواند آيهء شريفه را يعنى هرآينه آمده است شما را رسول از نفس شما و از قوم شما دشوار بود بر او تعب شما ، حريص بود بر شما ، به مؤمنان مهربان و رحمكننده بود . پس اگر او را نسبت دهيد مىيابيد كه پدر من است نزد پدران شما - يا نزد پدران زنان شما بنابر نسخه - و برادر پسر عم من است نزد مردان شما .
پس رسانيد رسالت را حال كونى كه آشكار كرد تخويف را در حالتى كه مائل بود از سنتها و طريقهاى مشركان حال كونى كه ضارب بود به واسطهء بديشان - يا صابر بود مر آزار ايشان را بنابر نسخه - مىخواند مردم را به سوى راه پروردگار خود به حكمت و موعظهء حسنه حال كونى كه اخذكننده بود
ضياء القلوب مباحثى در امامت ( فارسی ) — صفحة 330
مساهمون: محمد بن عبد الفتاح سراب تنكابنى (فاضل سراب)
ص٣٣٠