و شما در رفاهيت و خوشحالى و ايمن و ساكن بوديد « 1 » .
به اينجا خبر ابى العينا از ابن عائشه تمام شد .
و عروة بن زبير از عايشه بعد از قدر مذكور زيادتى نقل كرده است كه آن اين است :
تا آنكه اختيار كرد اللّه تعالى از براى نبى خود دار انبيا را ظاهر شد كينه و عداوت نفاق كه مخفى بود و پوشيده جامهاى كه متعلق به امر دين است .
و اين اشاره به غصب خلافت است و احتمال دارد اينكه « سمل » به سين بىنقطه باشد يعنى كهنه كرده شد جامهء دين ، و بنابراين هم اشاره به غصب خلافت است .
و سخن گويند خشم فروبرندهء گمراهان ، اشاره به آن است كه اثر خشم ابو بكر در زمان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ظاهر نمىشد ، و اين دو احتمال دارد بالنسبه به اهل بيت عليهم السّلام با نسبت به كفّار كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله امر به جهاد مىكرد و بنابراين احتمال اشاره به كمال جبانت ابو بكر و تهاون او در امر جهاد است .
و ظاهر شد مرد بىاعتبار بىنام و نشان در دروغگويان پيشينيان ، و به صدر درآمد طويل باطلان ، پس جلوه كرد با تبختر و تكبر به هم رساند در عرصهء شما و ميل كرد شيطان به سوى شما حال كونى كه به آواز بلند شما را خواند پس
هامش
( 1 ) . نقل نكردن تتمهء خطبه را ابن عائشه منافات با حقّيّت آن تتمه ندارد چه بسيارى از خطب و اخبار هست كه بعضى بعض آن و بعضى بعض ديگر آن و بعض كل آن را نقل مىكنند ، و با اين ممكن است كه ابن عائشه به واسطهء اخفاء نفاق و ساير قبايح ابو بكر كه تتمهء خطبه مشتمل است بر آن ترك نقل اين كرده باشد ، و عايشه از جهت اطمينان او به اينكه چون قوهء داعى حب ابو بكر همچنان كه در وقت حضور فاطمه عليها السّلام و زيادتى ظهور اخبار داله بر بطلان ابو بكر رفع حبّ او نكرد باز نخواهد كرد ، و هرگاه چنين باشد چرا خود را متّهم به اغماض در نقل كند تتمه را هم نقل كرد ( منه ) .