آيه به واسطهء ظهور عدم سكينه كه خداى تعالى خبر داد به آن در آيه در اين دو .
و توهم نكند كسى كه ايشان از حالت سابق كه خيانت و عدم ثبات در مخاوف باشد به در رفتهاند بعد از نزول سكينه بر مؤمنين متابعين تحت شجره .
و اينكه خبر بدهد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در حق على عليه السّلام بعد از فرار فرارين به اينكه او دوست مىدارد خدا و رسول او را و دوست مىدارد او را خدا و رسول او .
و به اينكه او اگر از غير فرار است كه برنمىگردد يا فتح كند به واسطهء تعريض به فرارين به خلوشان از اوصاف .
اگر گويى كه : نزول سكينه در حديبيه مستلزم بقاء آن نيست تا واقعهء خيبر .
مىگويم كه : مرضات الهى در حديبيه مستلزم بقاء آن تا زمانى كه نفع به شما دارد نيست و همچنين نكته در ظهور غضب از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله گويا آن است كه ظاهر شود بر مردم تهاونشان در وجوب ، و الّا وجه ندارد غضبناك شدن از عدم غلبه بر كسى كه قادر بر غلبه نباشد و چون غضبناك مىشود بر غير قادر كسى كه خداى تعالى در شأن او گفته است كه :
وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِيمٍ
« 1 » « 2 » ؟
[ اخبار دالّه بر امامت ابو بكر ] [ تقديم ابو بكر بر نماز در ايام مرض رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ]
و اخبارى كه استدلال بر امامت ابى بكر بن أبى قحافه كردهاند از جمله
هامش
( 1 ) . قلم ( 68 ) : 4 .
( 2 ) . سفينة النجاة : 146 .