اهل بيتى اذكركم اللّه فى اهل بيتى » « 1 » و غير آن از ادلّه و آثار .
اگر گويند كه : نفع ندارد استبعاد كردن كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله چون ممكن است بود كه تعيين خليفه نكند بعد از ثبوت اجماع به خلافت ابو بكر كه دلالت بر عدم تعيين مىكند .
مىگوييم كه : با آنكه گفتهء ما استبعاد نيست بلكه نزد ارباب بصيرت كه خود را از اغراض باطله پاك كرده باشد دليل قاطع است ، و با دلالت كردن كيفيّت آنچه در سقيفه جارى شده است بر اينكه بيعت از اعتقاد استحقاق ابو بكر مر امامت را ناشى نشده سخن در اجماع خواهم گفت « 2 » .
[ بناى سقيفه بر اهواء باطله ]
و اما بحث دوم آنكه : بعد از حضور سقيفه به واسطهء تدارك آنچه از آن مىترسيدند كه سلطنت سعد باشد و قوّت حال او به حيثيّتى كه قادر بر دفع او نباشند اگر غرض ايشان محض خبر بود نه ربودن سلطنت به هر وجهى كه ميسّر باشد واجب بود كه بعد از حضور سقيفه بگويند خلاصه اين را كه : اى مؤمنان ! همچنان كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بهترين مخلوقات بود مصيبت او هم اعظم مصيبتها و حرمت او اعظم حرمتها است ، هرگاه كه چنين باشد معنى ندارد مشغول شدن ما به امرى پيش از فارغ شدن از امر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله .
پس بايد كه شما با ما اتفاق كرده رجوع به مسجد كرده مشغول به امر آن حضرت شويم و بعد از آن فراغ از آن مشغول شويم به تأمل در اين امر و بر
هامش
( 1 ) . اين روايت در صفحات پيشين گذشت .
( 2 ) . سفينة النجاة : 116 - 118 .