ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ مَوْلَى الَّذِينَ آمَنُوا
« 1 » ، و اينكه مراد به اين مولى موالات دين و نصرت است « 2 » .
و به قول اللّه تعالى
فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ
« 3 » .
و بيان كردند كه : موالات اگر چه مشترك است پس به تحقيق كه غالب شده است عرف و شرع در استعمال كردن موالات در اين وجه ، و اللّه تعالى گفته است :
وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ
« 4 » و دلالت بر اين دارد : اللّهمّ ! وال من والاه ، و قول عمر : اصبحت مولاى و مولى كلّ مؤمن و مؤمنة دلالت دارد كه همين مراد است . انتهى .
خلاصهء كلامش اين است كه : موالات به حسب لغت اگر چه به معنى نصرت است اما استعمال آن در اين موضوع در كمال آن است كه آن موافقت ظاهر است مر باطن را بنا بر اين است كه دعاء به موالات مختص به حاضران در مكان و موجود آن در زمان نيست « 5 » .
[ ردّ اعتراضات صاحب مغنى ]
و در اين نظر است زيرا كه از كلام او ظاهر شد كه او حكم به عدم تواتر مقدّمه نمىكند ، و ظاهر است كه مقدمهء « الست اولى بكم من انفسكم » باشد مناسب غير اولويت در امور امت و وجوب اطاعت ايشان نيست ، پس تابع
هامش
( 1 ) . محمد ( 47 ) : 11 .
( 2 ) . رجوع شود به : الغدير ، علامهء امينى 1 / 145 .
( 3 ) . تحريم ( 66 ) : 4 .
( 4 ) . توبه ( 9 ) : 71 .
( 5 ) . سفينة النجاة : 85 .