باشد ، و اين محض ظهور نيست بلكه اين كلام از مثل قاضى عبد الجبار دلالت قطعى دارد كه اين مقدمه نزد بعض از شيوخ او متواتر است و تواتر مقدمه منافات با عدم نقل بعضى ندارد ، گويا بعضى نقل مقدمه نكردهاند از جهت منافات به آنچه اصرار به آن دارند به اعتبار بعض دواعى و بعضشان به واسطهء شبههء عدم تواتر از عدم نقل بعض اول يا از عدم نقل امير المؤمنين عليه السّلام در شورا ، و غافل از آنكه عدم نقل حضرت نه از جهت نبودن اين مقدمه است بلكه از براى اكتفا كردن اوست به بعض به اعتبار كفايت شهرت از باقى « 1 » .
[ احاديث غديريهء ابن بطريق ]
اثبات خبر غدير را ختم مىكنم به بعض اخبارى كه يحيى بن حسن بن بطريق طاب ثراه در كتاب مسمى به « عمده » نقل كرده است از جهت تبرك :
روايت كرده است از « مسند احمد بن حنبل » « 2 » به اسناد او از ابن ميمون عبد اللّه ، گفت : ابن ميمون كه : زيد بن ارقم گفت - و حال آن كه من مىشنيدم - كه : فرود آمديم با رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در وادى كه آن را وادى خم مىگفتند ، پس امر به نماز كرد و نماز به جاى آورد ، گفت كه : بعد از آن خطبه خواند از براى ما حال كونى كه سايه كرده بودند از براى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله به جامهاى بر درخت از آفتاب .
پس رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله گفت : « أ و لستم تعلمون ، أ و لستم تشهدون أنى أولى بكل مؤمن من نفسه ؟ » .
هامش
( 1 ) . سفينة النجاة : 80 - 81 .
( 2 ) . مسند أحمد بن حنبل 4 / 281 .