داعى - نبيذ بر دو قسم است قسمى حلال است كه سكرآورنده نيست و آن عبارت است از آبى كه در آن خرما ميريزند تا خوش طعم گردد وقتى تهنشين شد آب صافى بر روى آن ميماند كه تقريبا آب مضافى است بنام نبيذ يعنى شربت فشرده خرما .
و قسم ديگر حرام است كه مسكر مىباشد موضوع بحث ما كه مورد فتواى امام ابو حنيفه بجواز مىباشد نبيذ غير مسكر است كه مطبوخ باشد و الا در حرمت وضو بمسكرات ابدا خلافى نيست چنانچه قبلا عرض نمودم كه بخارى در صحيح خود بابى دارد بعنوان لا يجوز الوضوء بالنبيذ و لا المسكر « 1 » .
فتوى دادن اهل سنت بشستن پاها در وضو بر خلاف نص صريح قرآن
از جمله موارد مسلّمه در دستور وضو به حكم آيهاى كه قبلا قرائت نموديم بعد از شستن صورت و دستها مسح نمودن سر و پاها است تا بكعبين كه بلندى پشت پا باشد چنانچه در آيه صراحت دارد
وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِكُمْ وَ أَرْجُلَكُمْ إِلَى الْكَعْبَيْنِ
« 2 » .
ولى جمهور فقهاء شما بر خلاف اين نص صريح فتوا ميدهند بشستن پاها و حال آنكه بين غسل و مسح فاصله بعيد است .
شيخ - اخبار بسيار دلالت بر غسل رجلين دارد .
داعى - اولا اخبار وقتى مورد قبول است كه مؤيد نصّ باشد و الّا اگر اخبار مخالف نص باشد قطعا مردود است و بديهى است نسخ نص صريح آيه شريفه بخبر واحد ابدا جايز نيست .
و نصّ صريح آيه شريفه حكم بر مسح مينمايد نه غسل و اگر آقايان قدرى دقيق شويد متوجه خواهيد شد كه منطوق خود آيه دلالت بر اين معنا دارد چه آنكه در اول آيه ميفرمايد
فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ وَ أَيْدِيَكُمْ
يعنى بشوئيد صورتها و دستهاى خود را پس همان طورى كه بواسطه واو عاطفه در ايديكم حكم ميكنيد بر اينكه
هامش
( 1 ) جايز نيست وضو بنبيذ و نه بمستكننده .
( 2 ) مسح نمائيد سرها و پاهاى خود را تا بلندى پشت پا .