تا آخر خطبه كه تمام مشتمل است بر دردهاى دل آن حضرت كه وقت مجلس بيش از اين اجازه نميدهد مزاحمت دهم به مقدارى كه اثبات مرام نمايد و از تأثرات درونى آن حضرت خبر دهد گمان ميكنم كافى باشد .
اشكال در خطبه شقشقيه و جواب آن
شيخ - اولا در اين خطبه دليلى بر دلتنگى آن حضرت نميباشد . ثانيا اين خطبه مربوط به آن حضرت نيست بلكه از منشآت سيد شريف رضى الدين است كه ملحق بخطبات آن حضرت نموده و الا آن جناب اصلا از خلافت خلفاء رضى اللّه عنهم شكايتى نداشته بلكه كمال رضايت را هم داشته و به عمل كرد آنها هم راضى بوده .
داعى - اين بيان شما مربوط بافراط در تعصب است و الا بيانات و شكايات در امر خلافت قبلا عرض شد و دلتنگيهاى آن حضرت فقط اختصاص به اين خطبه ندارد كه شما اشكالتراشى نمائيد .
و اما اشكال شما راجع به اين خطبه كه آن را از منشآت سيد زاهد عابد عالم بزرگوار رضى الدين رضوان اللّه عليه به حساب آورديد جسارت نميكنم كه بگويم عناد ورزيديد و از حد اعتدال خارج شديد و بدون دليل پيروى نموديد بعض از متعصّبين متأخرين اسلاف خود را .
فقط ميگويم دقت در مطالعات نمىنمائيد و الا اگر مطالعات دقيقه داشتيد ميدانستيد كه نقل اين خطبه از مولانا امير المؤمنين صلوات اللّه عليه محقق الوقوع است بشهادت اكابر علماء خودتان از متقدمين و متأخرين مانند عز الدين عبد الحميد بن ابى الحديد و شيخ محمّد عبده مفتى ديار مصر و شيخ محمّد خضرى در ص 127 محاضرات تاريخ الامم الاسلاميه كه اعتراف بصدور اين خطبه از آن حضرت نموده و آن را شرح نمودهاند .
فقط عدّهاى از متعصّبين و متأخرين روى عناد و لجاج دست و پائى زده توليد شبهات نمودند و إلّا زياده از چهل نفر از اكابر علماى شيعه و سنّى كه شرح بر نهج البلاغه نوشتهاند احدى از آنها تفوّه بچنين عقيدهاى ننموده .