از عمران بن حصين نقل نموده كه گفت :
نزلت آية المتعة فى كتاب اللّه و عملنا بها مع رسول اللّه فلم تنزل آية بنسخها و لم ينه عنها النبىّ حتّى مات « 1 » .
و نيز در خبر عمران بن حصين كه قبلا بعرضتان رساندم صراحت دارد كه نه در قرآن و نه در لسان پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم منع و نهى از متعه نگرديده .
پس وقتى نسخ و منعى در كتاب و سنّت نرسيده قطعا متعه بمشروعيّت خود باقى است إلى الابد .
چنانچه ابو عيسى محمّد بن عيسى بن سورة الترمذى در سنن خود كه يكى از صحاح ستّه شما شمرده مىشود و امام احمد بن حنبل در ص 95 جزء دوم مسند و ابن أثير در جامع الاصول باسناد عديده نقل نمودهاند كه از عبد اللّه بن عمر بن الخطاب مرد شامى پرسيد چه ميگوئى در متعهء نساء گفت البته حلال است گفت پدرت خليفه نهى از آن نموده گفت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم امر فرموده اگر پدرم نهى نموده قطعا امر پيغمبر مقدم است بر نهى پدرم و من مطيع امر رسول اللّه ميباشم .
و امّا راجع باخبارى كه فرموديد نقل گرديده گمان ميكنم متأخرين از زمان صحابه و تابعين براى تصحيح و تقويت قول خليفه عمر احاديثى وضع نموده و انتشار دادند و الّا مطلب بقدرى واضح و آشكار است كه احتياج بتوضيح و ردّ ندارد كه غير از قول خليفه عمر بن الخطاب سند صحيح و دليل كاملى بر ابطال متعه و حرمت آن در دست نداريد .
شيخ - قول خليفه عمر رضى اللّه عنه خود سند بزرگى است براى مسلمين كه پيروى از آن بنمايند زيرا اگر خليفه از رسول خدا نشنيده بود نقل نمىنمود ؟ ! .
داعى - از يك عالم با فكر دقيق منصفى ( روى محبت و علاقه مفرط بخليفه عمر ) ابراز بچنين عبارتى بسيار بعيد است براى اينكه در هر كارى فكر لازم است آقايان
هامش
( 1 ) آيه متعه در قرآن مجيد نازل شد و ما به آن عمل ميكرديم با رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و آيهاى نازل نگرديد كه حكم متعه را نسخ نمايد و پيغمبر ( ص ) هم نهى از آن ننمود تا وفات نمود .