و نيز در ص 467 جزء اول همان كتاب ( چاپ مصر سال 1306 ) باب المتعة بالحج و العمرة مسندا از ابى نضره روايت نموده كه گفت من در نزد جابر بن عبد اللّه انصارى بودم شخصى بر او وارد شد فقال ابن عباس و الزبير اختلفا فى المتعتين فقال جابر فعلناهما مع رسول اللّه ( ص ) ثمّ نهى عنهما عمر فلم نعدهما « 1 » .
و نيز امام احمد بن حنبل در ص 25 جزء اول مسند خبر أبى نضره را بطريق ديگر نقل نموده و نيز هر دو روايت ديگرى ميكنند از جابر كه در جاى ديگر گفته كنّا نستمتع بالقبضة من التمر و الدقيق على عهد رسول اللّه و ابو بكر حتّى نهى عمر فى شان عمرو بن حريث « 2 » .
حميدى در جمع بين الصحيحين از عبد اللّه بن عباس روايت نموده كه گفت در زمان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم متعه ميكرديم تا آنكه عمر بخلافت برخاست گفت خداى تعالى براى پيغمبر خود هر چه ميخواست حلال ميكرد و اكنون او در گذشت و قرآن بجاى خود باقى است پس چون بحجّى يا عمرهاى شروع كرديد آن را با تمام برسانيد چنانچه خدا فرموده است ، و توبه كنيد از متعهء زنان و هر مردى را نزد من آريد كه او متعه كرده باشد سنگسارش ميكنم ؟ ! ! .
از اين قبيل اخبار در كتب معتبرهء خودتان بسيار رسيده است كه ثابت مينمايد متعه در زمان رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم شايع و مشروع بوده و اصحاب عمل به آن ميكردند تا زمان خلافت عمر كه او حرام نمود .
و علاوه بر اين اخبار عدّهاى از اصحاب و غيره از قبيل ابىّ بن كعب و ابن عباس و عبد اللّه بن مسعود و سعيد بن جبير و سدّى آيهء متعه را به اين طريق قرائت نمودند فما استمتعتم به منهنّ الى اجل مسمّى « 3 »
هامش
( 1 ) گفت عبد اللّه بن عباس و عبد اللّه بن زبير در موضوع دو متعه ( متعه نساء و متعه حج ) اختلاف نظر دارند جابر گفت ما در زمان رسول خدا ( ص ) هر دو را بجا مىآورديم پس عمر آن دو را نهى كرد و ما هم ديگر پس از آن بجا نياورديم .
( 2 ) ما در زمان رسول خدا و ابى بكر متعه ميكرديم بقبضهاى از خرما و گندم خورد شده و آرد تا آنكه عمر نهى كرد درباره عمرو بن حريث .
( 3 ) پس از اينكه بهرهمند شويد از آنها ( يعنى متعه نموديد ) و تمتع از آنها برداشتيد تا زمانى كه ( ضمن العقد ) معين نموديد .