28 سوره 4 ( نساء ) صريحا ميفرمايد
فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً
« 1 » .
بديهى است كه حكم قرآن مجيد إلى الابد بمشروعيت خود باقيست مگر ناسخى در خود قرآن ظاهر گردد و چون در اين موضوع ناسخى نيامده پس اين حكم محكم تا أبد باقى و برقرار است .
شيخ - از كجا اين آيه مربوط بنكاح دائم نباشد كه در تعقيب همان آيات آمده دستور ميدهد مهر و صداق آنها را بپردازند .
داعى - در اين بيان خود بىلطفى و باصطلاح مغلطه نموديد زيرا علماء بزرگ خودتان از قبيل طبرى در جزء پنجم از تفسير كبير و امام فخر رازى در جزء سيم از تفسر مفاتيح الغيب و ديگران اين آيه شريفه را در باب متعه آوردهاند .
علاوه بر صراحت بيان مفسّرين و علماء خودتان آقايان به خوبى ميدانيد كه سورهء نساء كاملا مشتمل است بر بيان اقسام نكاح و ازدواج در اسلام از دائم - و متعهء منقطعه - و ملك يمين .
اما در نكاح دائم در آيه 3 سوره 4 ( نساء ) فرمايد
فَانْكِحُوا ما طابَ لَكُمْ مِنَ النِّساءِ مَثْنى وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَواحِدَةً أَوْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ
« 2 » .
و درباره ملك يمين و كنيزكان در آيه 28 سورة 4 ( نساء ) فرمايد
وَ مَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ مِنْكُمْ طَوْلًا أَنْ يَنْكِحَ الْمُحْصَناتِ الْمُؤْمِناتِ فَمِنْ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ مِنْ فَتَياتِكُمُ الْمُؤْمِناتِ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمانِكُمْ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ
« 3 » .
هامش
( 1 ) پس از اينكه بهرهمند شديد از آنها ( يعنى متعه نموديد ) و تمتع از آنها برداشتيد مهر معين كه مزد آنها است به آنان بپردازيد كه فريضه و واجب است .
( 2 ) بنكاح خود درآوريد از زنان آن كس را كه براى شما نيكو و مناسب با عدالت باشد دو يا سه يا چهار و اگر بترسيد كه چون زنان متعدد گيريد نتوانيد عدالت نمائيد پس تنها يك زن اختيار كرده و يا چنان كه كنيزى داريد به آن اكتفا كنيد كه نزديكتر است به عدالت .
( 3 ) هر كس از شما را وسعت و توانائى نباشد كه زنان پارساى با ايمان ( و آزاد ) گيرد بس كنيزان مؤمنهاى كه مالك آن شديد زنى اختيار كنيد خدا آگاهتر است بمراتب ايمان شما كه اهل ايمان همه بعضى از جنس بعضى ديگر و در رتبه يك سانيد پس با كنيزكان مؤمنه با اذن مالكش ازدواج كنيد و مهر آنها را بدانچه معين شده بدهيد .