خود را منع از آن ادعاى بزرگ ننمايد حتى فرزندانش را هم منع ننمايد از ايمان آوردن به كسى كه دين نوين آورده و دشمن دين او مىباشد آن هم پدر مقتدر مطاعى مانند جناب ابو طالب كه رئيس قريش بوده است ؟ !
بلكه فرزندش را امر كند برو و به پسر عمّت ايمان آور و اقتداء كن به او و خودش هم با تمام قواى جسمى و روحى دشمن بزرگ دين خود را تقويت و يارى نمايد ! ! فاعتبروا يا اولى الابصار .
اكابر علماى فريقين همگى نقل نمودهاند وقتى اهالى مكه و قريش محاصرهء اقتصادى را درباره بنى هاشم عملى كردند جناب ابو طالب با تمام بنى هاشم به يارى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم برخاستند و چهار سال در شعب أبي طالب از آن حضرت محافظت و نگهدارى نمودند - حتى در تمام مدت توقف در شعب اول شبها هركجا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بخواب ميرفت جناب ابو طالب بعد از ساعتى مىآمد آن حضرت را بيدار ميكرد و بجاى أمنترى ميبرد - و فرزند عزيزش على عليه السّلام را در بستر او ميخوابانيد - كه اگر اول شب دشمنى آن حضرت را در آنجا ديده و قصد سوئى به آن حضرت داشته باشد على فداى آن حضرت گردد وجود مباركش در مهد أمن و آسايش راحت و آسوده باشد .
شما را به خدا قسم آيا مشركى ؟ براى حفاظت موحّدى كه مدّعى مقام نبوّت است ، مشركين را اهل ضلالت و گمراهى ميداند - اين قدر جدّيّت به كار ميبرد - قطعا جواب منفى است اين همه جدّيّتها و فداكاريها از آثار ايمان كامل بوده است .
ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغه و سبط ابن جوزى در تذكرة خواص الامه از طبقات محمد بن سعد نقل مينمايند از واقدى و علامه سيد محمد بن سيد رسول برزنجى در كتاب الاسلام فى العم و آباء سيد الانام از ابن سعد و ابن عساكر و غيرهم با اسناد صحيح از محمد بن اسحاق روايت كردهاند كه على عليه السّلام فرمود چون ابو طالب وفات نمود رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را خبر دادم فبكى بكاء شديدا گريه شديدى نمود آنگاه به من فرمود اذهب فغسله و كفنه و واره غفر اللّه له و رحمه برو او را غسل بده و كفن بنما و در قبرش بگذار خدا بيامرزد و رحمت نمايد او را .
شبهاى پيشاور در دفاع از حريم تشيع ( فارسى ) — صفحة 792
مساهمون: سلطان الواعظين ( السيد محمد الموسوي الشيرازي )
ص٧٩٢