آيا اصبغ بن نباته كه محل وثوق علماء و رجال شما بوده از مولا و مقتداى مؤمنين على عليه السّلام روايت ننموده كه آن حضرت فرمود و اللّه ما عبد ابى و لا جدّى عبد المطلب و لا هاشم و لا عبد مناف صنما قطّ « 1 » .
يعنى خداى واحد را پرستش نمودند و رو بكعبه عبادت نمودند و متمسّك بدين حنيف ابراهيم خليل اللّه بودند .
آيا سزاوار است شما قول على و اهل بيت طاهره را بگذاريد و بدنبال اقوال مغيره ملعون و امويها و خوارج و نواصب و دشمنان سر سخت امير المؤمنين عليه السّلام برويد و اشعار و كلمات صريحه جناب ابو طالب را تأويلات بارده بنمائيد .
از جمله دلائل بر تأييد مولانا امير المؤمنين عليه السّلام كه فرمود جناب ابو طالب هميشه موحّد و مؤمن بذات غيب الغيوب حضرت احديت بوده خطبه عقد ام المؤمنين خديجهء طاهره عليها السّلام است براى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كه سبط ابن جوزى در آخر باب 11 ص 170 تذكرة خواص الامة نقل نموده كه وقتى مجلس عقد آراسته شد جناب ابو طالب خطبه عقد خواند بعباراتى كه تمام آنها دلالت كامله بر موحّد بودن و اعتقاد بوحدانيّت حضرت بارى تعالى دارد مطلع خطبه اينست كه فرمود الحمد اللّه الذي جعلنا من ذريّة ابراهيم و زرع اسماعيل و ضئضئ معدّ و عنصر مضر و جعلنا حضنة بيته و سوّاس حرمه و جعل لنا بيتا محجوجا و حرما آمنا و جعلنا الحكّام على الناس ( الى آخر الخطبة ) « 2 » .
و شيخ سليمان بلخى حنفى در باب 14 ينابيع المودّة اول ص 73 ( چاپ اسلامبول ) از موفق بن احمد خوارزمى از محمّد بن كعب نقل نموده كه راى ابو طالب النبى صلّى الله عليه و آله و سلم يتفل فى فم على اى يدخل لعاب فمه فى فم على
هامش
( 1 ) به خدا قسم پدرم ابو طالب و جدم عبد المطلب و هاشم و عبد مناف هرگز سجده به بت ننمودند و بتپرستى نكردند .
( 2 ) حمد خدائى را كه قرار داد ما را از ذريهء ابراهيم و نتيجهء اسماعيل و اصل معد و عنصر مضر و قرار داد ما را نگاهبانان خانه خودش - و مالك الرقاب حرمش - و قرار داد براى ما خانهاى كه مقصود ( اهل عالم است كه براى حج به آنجا شتابند ) و حرمى كه محل امن و امان است براى مردم - و قرار داد ما را حكام بر مردم .