نقل نمودهاند و هر يك از اين روات مذكوره موى خود را بدست گرفته و گفتند رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اين قسم موى مبارك خود را بدست گرفت و فرمود : يا علىّ من آذى شعرة منك فقد آذانى و من آذانى فقد آذى اللّه و من آذى اللّه فعليه لعنة اللّه « 1 » .
و سيد ابى بكر بن شهاب الدين علوى در ص 60 كتاب رشفة الصادى من بحر فضائل بنى النبى الهادى ( چاپ مطبعه اعلاميه مصر در سال 1303 ) ضمن باب 4 از كبير طبرانى و صحيح ابن حبان و حاكم با قول به صحت حديث از مولانا امير المؤمنين عليه السّلام روايت نموده كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود من آذانى فى عترتى فعليه لعنة اللّه « 2 » .
اميد است عرايض صادقانهام مؤثّر افتد و آقايان محترم بيش از اين راضى نشوند كه روح مقدس آن حضرت آزرده شود كه جواب دادن در محكمه عدل الهى بسيار مشكل است ( در تمام مدت اين جلسه خودم با چشم گريان حرف مىزدم و اشك در چشم غالب حضار جمع بود بعضى بصورتهاشان جارى گرديد حتى جناب حافظ هم گاهى اشك از چشمش جارى ميشد ) .
آقايان قدرى فكر كنيد دقيق شويد خودتان را در معرض عمل قرار دهيد ببينيد كه در ميان جمعيت امت ( آن هم امتى كه دو ماه قبل زير پاى آن بزرگوار نشسته و او تنها بالاى دست پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و همگى با او بيعت نموده و سر تسليم در مقابل او بأمر خدا و پيغمبر فرود آوردند ) .
آن ساعتى كه شهادت على را رد نمودند و حكم قطعى شد كه ملك متصرفى و نان اولا دهاى فاطمه صدّيقه مظلومه را ضبط نمايند بر آن دو امانت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم چه گذشت از آن اهانت بزرگ تا از در مجلس - دشمن شاد بيرون رفتند .
اين غيظ و غضب بر فاطمه مظلومه چنان مؤثر و مستولى شد كه در عين شباب و جوانى از شدت غصه و درد از دنيا رفت ؟ ! .
هامش
( 1 ) يا على هر كس بموئى از تو ايذاء رساند به من ايذاء رسانيده و هر كس به من ايذاء رساند به خدا اذيت رسانيده و هر كس خدا را اذيت كند بر او باد لعنت خداوند .
( 2 ) هر كسى مرا اذيت نمايد در عترت من پس بر او باد لعنت خداوند متعال .