داد به خانه پدرش ميرود و بقوم پدرى ملحق مىشود و از شوهر بكلّى جدا ميگردد بلكه اهل بيت او خويشان او ميباشند كه صدقه برايشان حرامست و بهر خانه و بهر كجا بروند از اهل بيت او جدا نميباشند .
ثالثا گذشته از اجماع شيعه اماميه نقلا از عترت و اهل بيت طهارت اخبار متكاثره از طرق خودتان بر خلاف اين معنى حكم مىكند .
اخبار عامه در اينكه آيه تطهير در شان اهل بيت آمده
چنانچه امام ثعلبى در تفسير كشف البيان و امام فخر رازى در ص 783 جلد ششم تفسير كبير و جلال الدين سيوطى در ص 199 جلد پنجم درّ المنثور و ص 264 جلد دوم خصائص الكبرى و نيشابورى در جلد سيم تفسير و امام عبد الرزاق الرسعنى در تفسير رموز الكنوز و ابن حجر عسقلانى در ص 207 جلد چهارم اصابة و ابن عساكر در ص 204 و 206 جلد چهارم تاريخش و امام احمد حنبل در ص 331 جلد اول مسند و محب الدين طبرى در ص 188 جلد دوم رياض النضره و مسلم بن حجّاج در ص 331 جلد دوم و در ص 130 جلد هفتم صحيح و نبهانى در ص 10 شرف المؤبد ( چاپ بيروت ) و محمّد بن يوسف گنجى شافعى در باب 100 كفايت الطالب با نقل شش خبر مسندا و شيخ سليمان بلخى حنفى در باب 33 ينابيع الموده از صحيح مسلم و شواهد حاكم از عايشه ام المؤمنين و ده خبر از ترمذى و حاكم علاء الدوله سمنانى و بيهقى و طبرانى و محمد بن جرير و احمد بن حنبل و ابن ابى شيبه و ابن منذر و ابن سعد و حافظ زرندى و حافظ ابن مردويه از ام المؤمنين ام سلمه و عمر بن ابى سلمه ( ربيب النبى ) و انس بن مالك و سعد بن ابى وقّاص و واثلة بن اسقع و ابو سعيد خدرى نقل مينمايند كه اين آيه تطهير در شان پنج تن آل عبا نازل گرديده .
و حتّى ابن حجر مكّى با كمال تعصّبى كه دارد در ص 85 و 86 صواعق از هفت طريق با اعتراف به صحت اين وقعهء مهمّه را نقل نموده كه اين آيه در شان محمد و على و فاطمه و حسن و حسين نازل گرديده و فقط اين پنج تن مقدس بودند كه مشمول طهارت اين آيه شريفه واقع گرديدند .