شيخ - اگر اين كلام از خليفه عمر رضى اللّه عنه باشد گمان نميكنم سوء ادبى به كار بوده بلكه اين قبيل از امور از عوارض جسمانى بشريت است گاهى كه مرض بر انسان غلبه نمايد حرفهاى نامرتب مىزند كه از آنها تعبير بهذيان مينمايند و در اين غرايز جسمانى فرقى بين پيغمبر و ساير مردم نخواهد بود .
داعى - به خوبى ميدانيد كه يكى از صفات خاصه نبوت عصمت است كه تا دم مرگ از پيغمبر سلب نميگردد خاصّه آنكه در مقام ارشاد و هدايت خلق باشد كه بفرمايد ميخواهم چيزى براى شما بنويسم تا گمراه نشويد .
پس چون در مقام هدايت و ارشاد بوده است قطعا توأم با مقام عصمت و اتصال به حق بوده با توجه به آيه شريفه .
وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى
و آيه مباركه :
وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ
و آيه
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
كشف حقيقت بر شما مىشود خواهيد دانست كه منع نمودن از آوردن دوات و كاغذ و مانع شدن از نوشتهء آن حضرت كه اسباب هدايت امت گردد مخالفت پروردگار بوده است .
مسلّما كلمه هذيان دشنامى آشكار بوده است توأم با كلمه رجل كه موجب اهانت شديد است آقايان انصاف دهيد اگر از گوشهء مجلس ما يك فردى بشما اشاره كند و بگويد كه اين مرد خيلى هذيان ميگويد شما اين جمله را چه نوع تلقى ميكنيد با اينكه ما و شما معصوم نيستيم و ممكن است هذيانهم بگوئيم آيا اين كلام را نوعى از ادب و احترام در گفتار ميدانيد يا خلاف ادب و توهين و توام با جسارت .
اگر كلامى خارج از ادب و احترام است تصديق نمائيد نسبت بخاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اشدّ عمل و جسارت به كار رفته و قابل انكار نيست كه انزجار از گويندهء چنين كلام اهانتآميز برسول خدا از لوازم اسلاميّت هر مسلمانى مىباشد .
با اينكه صريحا در قرآن مجيد خداوند متعال آن حضرت را رسول اللّه و خاتم النبيّين خوانده است .