اين اشعار از اوضح دلائل است كه نشان ميدهد در همان موقع روز اصحاب از لفظ مولى درك نكردند مگر امامت و خلافت را براى على عليه السّلام و اگر مولى بمعنى امام و هادى و اولى به تصرف نبود قطعا بايستى حضرت موقعى كه شنيد حسّان ضمن اشعار گفت رضيتك من بعدى اماما و هاديا بفرمايد حسّان اشتباه كردى و مقصود مرا نفهميدى زيرا هدف و مقصد من از اين بيان امام و هادى و اولى به تصرف تالىتلو مقام نبوت نبوده بلكه مرادم محبّ و ناصر بوده گذشته از آنكه تكذيب ننمودند با جملات لا تزال مؤيدا بروح القدس تصديق آن را نمودند - بعلاوه ضمن خطبه با كمال وضوح بيان امامت و خلافت آن حضرت را نمودند - لازم است آقايان محترم مراجعه كنند بخطبهء ولايت كه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در روز غدير بيان نموده كه ابو جعفر محمّد بن جرير طبرى متوفى سال 310 هجرى در كتاب الولايه تمام را نقل نموده كه فرمود :
اسمعوا و اطيعوا فانّ اللّه مولاكم و علىّ امامكم - ثمّ الامامة فى ولدى من صلبه الى يوم القيامة - معاشر الناس هذا اخى و وصيّى و واعى علمى و خليفتى على من آمن بى - و على تفسير كتاب ربّى « 1 » .
پس آقايان انصاف دهيد كه سكوت آن حضرت در موقع شنيدن اين اشعار علاوه بر بيانات خود آن حضرت دليل قاطع است كه مقصود آن حضرت محبّ و ناصر نبوده بلكه همان بوده كه حسّان ضمن اشعار بيان نموده يعنى امام و هادى و اولى به تصرف در امور مسلمين - فلذا فرمود حسّان بتأييد روح القدس اين حقيقت بر زبان تو جارى گرديد .
در عهدشكنى صحابه
على اىّ تقدير فرمايش آن حضرت بمعنى حقيقى ولايت مطلقه و يا بعقيده شما به معناى محبّ و ناصر باشد مسلّم است كه اصحاب بأمر آن حضرت در آن روز دستى فشار داده و بيعتى كرده و عهدى نمودند چنانچه اتفاقى علماى فريقين ( شيعه و سنّى است ) پس چرا آن عهد و بيعت
هامش
( 1 ) بشنويد و اطاعت نمائيد - پس بدرستى كه خداى عز و جل مولاى شما و على امام بر شما مىباشد - پس امامت تا قيامت در اولاد من است از صلب على عليه السّلام .
اى جماعت مردم على عليه السّلام برادر من و وصى من و حافظ علم من و خليفه من است بر كسى كه ايمان به من آورده - و بر تفسير كتاب پروردگار من .