اولى به تصرف و ناصر و وارث و صدّيق و سيد آنگاه گويد اين حديث شريف از اسرار آيه مباهله است چه آنكه خداوند علىّ اعلى على عليه السّلام را بمنزلهء نفس پيغمبر خوانده و بين نفس پيغمبر و نفس على جدائى نبوده و جمع نموده است آن دو را با هم بضمير مضاف بسوى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اثبت رسول اللّه لنفس علىّ بهذا الحديث ما هو ثابت لنفسه على المؤمنين عموما فانه ( ص ) اولى بالمؤمنين و ناصر المؤمنين و سيد المؤمنين و كل معنى امكن اثباته مما دلّ عليه لفظ المولى لرسول اللّه فقد جعله لعلىّ و هى مرتبة سامية و منزلة سامعة و درجة عليّة و مكانة رفيعة خصّصه بها دون غيره فلهذا صار ذلك اليوم عيد و موسم سرور لأوليائه « 1 » انتهى بيانه .
حافظ - نظر بفرمودهء خودتان چون لفظ مولى بمعانى متعدده آمده پس تخصيص مولى به معناى اولى به تصرف از بين تمام معانى بلا مخصص باطل مىباشد .
داعى - البته خاطر آقا به خوبى مسبوق است كه محققين علم اصول بيانى دارند در لفظى كه از حيث لغت بمعانى متعدده آمده معنى واحد در آنها حقيقى مىباشد و باقى معانى مجاز است بديهى است در هر جا حقيقت مقدم بر مجاز مىباشد .
پس روى اين اصل در لفظ مولى و ولىّ معناى حقيقى اولى به تصرف مىباشد چنانچه ولىّ النكاح بمعنى متولى امر نكاح است و ولى المرأة زوجها و ولى الطفل أبوه بمعنى اولى به مىباشد وليعهد سلطان بمعنى متصرف در امور سلطنت بعد از سلطان است و از اين قبيل است تمام معانى .
علاوه اين اشكال بخودتان وارد است چه آنكه لفظ ولىّ و مولى را كه ذو معانى
هامش
( 1 ) ثابت نمود رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله براى نفس على عليه السّلام به اين حديث و لفظ مولى هر چيزى كه ثابت است بر نفس خودش بر مؤمنين پس بدرستى كه رسول خدا اولى به تصرف در امور مؤمنين است و ياور مؤمنين است و سيد و آقاى مؤمنين است و هر معنى كه امكان دارد اثبات او از چيزى كه دلالت دارد بر او لفظ مولى براى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله قرار داد آن را درين حديث شريف و گفتار لطيف براى على بن أبي طالب عليه السّلام و اين مرتبه ساميه و منزلت عاليه و درجه و مكان بلندى است براى آن حضرت كه تخصيص داده است او را پيغمبر منحصرا به اين خصيصه براى همين معنى فلذا آن روز ( غدير ) عيد و موسم سرور و شادمانى گرديد براى دوستان آن حضرت .