الله اكبر على اكمال الدين و اتمام النعمة و رضا الرب برسالتى و الولاية لعلىّ ابن أبي طالب بعدى « 1 » .
امام حسكانى و امام احمد حنبل مشروحا اين قضيه را نقل نمودهاند اگر آقايان محترم ساعتى از عادت خارج شويد و با دوربين انصاف و حقيقت بين بنگريد از نزول آيات كريمه و حديث شريف بر شما واضح و روشن ميگردد كه كلمه مولى به معناى امامت و ولايت و اولى به تصرف مىباشد .
و اگر مولى و ولىّ به معناى اولى به تصرف بودن نبود جمله بعدى بىمعنى بود و اين جمله كه در همه جا از لسان مبارك رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم صادر گرديده ثابت مىكند كه مولى و ولىّ به معناى اولى به تصرف مىباشد كه ميفرمايد بعد از من اين مقام مخصوص على عليه السّلام است .
ثالثا قدرى با دقت فكر كنيد و انصاف دهيد در آن هواى گرم در محل بىآب و آبادانى كه سابقا مركزيت براى توقف در آنجا نبوده تمامى امت را در آنجا جمع كند و جلورفتهگان قافله را امر كند برگردانند مقابل آفتاب سوزان كه پاها را بدامنها پيچيده و در پناه شترها نشسته بودند منبر برود آن خطبه طولانى را كه خوارزمى و ابن مردويه در مناقب خود و طبرى در كتاب الولاية و ديگران نقل نمودهاند در اثبات فضايل و مقامات امير المؤمنين اداء نمايد تا سه روز هم وقت مردم را بگيرد و در آن صحراى خشك و گرم آنها را نگاهدارد و امر كند تمامى افراد از عالى و دانى بايستى فردا بعد فرد با على عليه السّلام بيعت كنند نتيجه آن باشد كه على را دوست بداريد يا آنكه على دوست و ناصر شما است .
در صورتى كه نبود احدى از افراد امت كه كثرت علاقهء آن حضرت را بعلى نداند و مكرّر توصيه و سفارش نشنيده باشد ( كه به بعض از آنها قبلا اشاره شد ) ديگر در هم چو مكان گرمى با نزول آيات و تأكيدات بليغه لزومى نداشت كه مردم را در زحمت و معطّل نمايد كه نتيجه آن باشد على را دوست بداريد .
بلكه اگر خوب دقت كنيد اين عمل در نظر عقلاء چنانچه جهة اهم و ارجحى نداشته باشد لغو مىآيد و عمل لغو از رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم هرگز صادر نميگردد .
هامش
( 1 ) خداى بزرگ كه دين را كامل و نعمت را تمام نمود راضى شد برسالت و پيغمبرى من و ولايت براى على بعد از من .