باشد يك مرتبه غروب عرفه و يك مرتبه در غدير چنانچه سبط ابن جوزى در آخر ص 18 تذكرة خواص الامه گويد : احتمل انّ الآية نزلت مرتين مرة بعرفه و مرة يوم الغدير كما نزلت ( بسم اللّه الرحمن الرحيم ) مرتين مرة بمكّة و مرة بالمدينة « 1 » .
و الّا اكابر از موثقين علماء خودتان از قبيل جلال الدين سيوطى در ص 256 جلد دوم درّ المنثور و در ص 31 جلد اول إتقان و امام المفسّرين ثعلبى در كشف البيان و حافظ ابو نعيم اصفهانى در ما نزل من القرآن فى علىّ و ابو الفتح نظزى در خصائص العلوى و ابن كثير شامى در ص 14 جلد دوم تفسير خود از طريق حافظ ابن مردويه و محمد بن جرير طبرى عالم مفسّر مورّخ قرن سيم هجرى در تفسير كتاب الولاية - و حافظ ابو القاسم حسكانى در شواهد التنزيل - و سبط ابن جوزى در ص 18 تذكرة خواص الامّة و ابو اسحاق حموينى در باب دوازدهم فرائد السمطين و ابو سعيد سجستانى در كتاب الولاية و خطيب بغدادى در ص 290 جلد هشتم تاريخ بغداد - و ابن مغازلى فقيه شافعى در مناقب و ابو المؤيد موفق بن احمد خوارزمى در فصل چهاردهم مناقب و در فصل چهارم مقتل الحسين و ديگران از علماء خودتان نوشتهاند كه چون در روز غدير خم رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به حكم عالى اعلى على عليه السّلام را بمردم معرفى و نصب بولايت نمود و آنچه بدان مأمور بود رسانيد در شأن على و آن قدر على عليه السّلام را بالاى دست بلند نمود كه دو زير بغلش نمودار شد آنگاه امر فرمود بامت كه سلّموا على علىّ بامرة المؤمنين يعنى سلام كنيد بعلى بامارت مؤمنين و امت همگى اذعان به آن نمودند هنوز از هم جدا نشده بودند كه آيه شريفه مذكوره نازل گرديد .
خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله و سلّم از نزول اين آيهء بسيار مسرور شد لذا توجه بحاضرين نموده فرمود :
هامش
( 1 ) احتمال دارد اين آيه دو مرتبه نازل شده باشد يك مرتبه در عرفه و مرتبه ديگر در روز عيد غدير چنان كه بسم اللّه الرحمن الرحيم دو مرتبه نازل گرديد يك مرتبه در مكه و مرتبه ديگر در مدينه .